komentarzbiblijny.pl

Strona współpracuje z popularnymi przeglądarkami. Jeśli nie wyświetla się poprawnie w wersji desktop, skorzystaj z wersji mobilnej.

jesteś tutaj: > > > >


Komentarz do Ef. 1:21 [panowania, władze, moce i państwa]

"[posadziwszy Jezusa Chrystusa] powyżej każdego Panowania, i Władzy, i Mocy, i Państwa, i każdego imienia wymienianego nie jedynie w wieku tym, ale i mającym nastąpić..." (GP)

Streszczenie komentarza: w Ef. 1:21 apostoł Paweł uczy, że Pan Jezus został obdarzony pełnią władzy królewskiej przy chrzcie w Jordanie i podobnie działa Bóg w stosunku do wybranych, udzielając im chrztu swoim duchem i przygotowując do zajęcia stanowisk w Królestwie po wiernym zakończeniu poświęcenia.

Ef. 1:21 jest kontynuacją myśli z , gdzie apostoł Paweł pisze, że Bóg działa względem wybranych tą samą mocą, którą działał względem Jezusa, "wskrzesiwszy go z martwych" (GP). Aby być wskrzeszonym, najpierw trzeba umrzeć. Życie naszego Pana zostało ofiarowane na Boskim ołtarzu, kiedy on sam przyszedł do Jana 'wypełnić wszelką sprawiedliwość' i został przyjęty przez Boga i obdarzony duchem poświęcenia (Mt. 3:13-17; ; Hbr. 10:5-7). Podobnie w przypadku wybranych: ci, którzy 'wypełniają wszelką sprawiedliwość' i przez pokutę nawracają się do Boga, także otrzymują poświęcającą wiarę, która prowadzi do uśmiercenia 'starego człowieka' - dawnego charakteru, aby w to miejsce wzbudzić nową osobowość oddaną Bogu (; Rzym. 12:3; , ).

W ten sposób, działając swoją mocą, Bóg nie tylko doprowadził do poświęcenia naszego Pana, ale także wzbudził go jako 'nowe stworzenie' oddane wykonywaniu woli Bożej w poświęceniu. O tym czytamy w Ef. 1:19,20. W Ef. 1:21 apostoł dodaje ciekawą informację do tego opisu, mówiąc, że przez chrzest duchem Jezus Chrystus otrzymał stanowisko "powyżej każdego Panowania, i Władzy, i Mocy, i Państwa, i każdego imienia" (GP). Dwie kwestie pojawiają się w związku z tą informacją: 1) czy są świadectwa Biblijne (poza badanym Ef. 1:21) wskazujące, że nasz Pana już w czasie swojej ziemskiej służby był obdarzony pełnią władzy i 2) czy są świadectwa Biblijne wskazujące, że Pan Bóg działa w ten sam sposób względem wybranych?

W kwestii 1) znajdujemy w Słowie Bożym oświadczenia Jezusa Chrystusa wypowiedziane w czasie jego ziemskiej służby: w Mt. 11:27 ("Mój Ojciec przekazał mi wszystko" ESP), Jn. 3:35 ("Ojciec miłuje Syna i wszystko przekazał w Jego ręce" ESP) oraz bardzo wyraźnie w Jn. 17:1,2 - "Ojcze, nadeszła godzina. Obdarz chwałą swego Syna, aby i Syn Ciebie obdarzył chwałą. Przekazałeś mu władzę nad wszystkim, co żyje, aby On dał życie wieczne wszystkiemu, co mu dałeś" (ESP). Tak jak w Izraelu król był wprowadzany na stanowisko w ceremonii namaszczenia, tak Pan Jezus otrzymał swoje namaszczenie w Jordanie przy chrzcie i od tej pory rzeczywiście może przedstawiać siebie jako króla nad Izraelem (Łk. 19:36-40; Jn. 1:49-50, 12:15, 18:36-37). A jako Boski namaszczony władca rzeczywiście posiada władzę "nad wszystkim, co żyje".

Wybrani Boży także mają perspektywę stania się królami z Jezusem Chrystusem w Boskiej naturze (Dn. 7:13,14,27; ; ; Obj. 5:9,10). Na wzór Jezusa Chrystusa otrzymują chrzest duchem namaszczający ich do przyszłego stanowiska i włączający w Ciało Chrystusowe (1 Kor. 12:12,13). Różnica jednak jest ta, że dla nas chrzest jest pieczęcią obietnicy - gwarantem otrzymania nagrody po wypełnieniu warunków poświęcenia (; , 4:30). Apostoł Paweł przyrównuje to powołanie do wyścigu, w którym wielu biegnie - bowiem wielu Bóg postawił na starcie poprzez wybór i związany z tym chrzest duchem - ale niewielu otrzyma ostateczną nagrodę (1 Kor. 9:24-27). Co więcej, apostoł gani Koryntian za pogląd, jakoby ich królowanie już się rozpoczęło (1 Kor. 4:8). Ono się rozpocznie dla tych, których postęp w poświęceniu zostanie najwyżej oceniony przez Pana Boga. Chrzest duchem jest niezbędnym warunkiem, ale nie warunkiem samym w sobie.

Jest oczywiście w tym względzie pewna różnica między nami i naszym Panem. Jezus Chrystus otrzymał bowiem zupełną władzę już w momencie chrztu, ale trzeba tutaj wziąć pod uwagę, że już wówczas spełniał on wszystkie wymogi Boskiej sprawiedliwości (). Dlatego też o naszym Panu czytamy, że otrzymał ducha bez miary (Jn. 3:34). My, wręcz przeciwnie, otrzymujemy 'miarę wiary', przez którą stajemy się zaledwie 'niemowlętami w Chrystusie' (Rzym. 12:3; 1 Pt. 2:2). Niemowlę królewskie już w momencie narodzin staje się dziedzicem, ale faktycznie obejmuje tron, kiedy dorośnie. I podobnie wybrani muszą dorosnąć - muszą rozwinąć się "w męża doskonałego, w miarę zupełnego wieku Chrystusowego" (Ef. 4:13 BG). Wówczas dopiero przyjdzie ten właściwy czas na odbiór nagrody zagwarantowanej Oblubienicy Chrystusa Boską pieczęcią ducha, a zapewnionej szatą sprawiedliwych czynów (Obj. 19:7,8).


Słowa kluczowe: Ef. 1:21
 
Przekłady wykorzystane w komentarzu Biblijnym:
BG - Biblia Gdańska
ESP - Edycja Świętego Pawła
GP - Grecko-Polski Nowy Testament, wydanie interlinearne
 
Data publikacji:
Ostatnia aktualizacja: 04-12-2016


komentarzbiblijny.pl