komentarzbiblijny.pl

Strona współpracuje z popularnymi przeglądarkami. Jeśli nie wyświetla się poprawnie w wersji desktop, skorzystaj z wersji mobilnej.

jesteś tutaj: > > > >


Komentarz Biblijny do Ef. 1:9-12

"...oznajmiwszy nam według upodobania swego, którym go uprzednio obdarzył, tajemnicę woli swojej, aby z nastaniem pełni czasów wykonać ją i w Chrystusie połączyć w jedną całość wszystko, i to, co jest na niebiosach, i to, co jest na ziemi w nim, w którym też przypadło nam w udziale stać się jego cząstką, nam przeznaczonym do tego od początku według postanowienia tego, który sprawuje wszystko według zamysłu woli swojej, abyśmy się przyczyniali do uwielbienia chwały jego, my, którzy jako pierwsi nadzieję mieliśmy w Chrystusie." (BW)

Streszczenie komentarza: w Ef. 1:9-12 apostoł Paweł mówi o nadziei świata, którą jest członkostwo w Ciele Chrystusowym - członkostwo zapoczątkowane zrodzeniem z ducha, które umożliwi wszystkim skorzystanie z ofiary Jezusa Chrystusa w powrocie do pełnej społeczności z Bogiem i pełnej zgodności z Jego sprawiedliwością. Chociaż to błogosławieństwo jest dla wszystkich, wszystkim zostanie ono udostępnione we właściwym czasie określonym tutaj przez apostoła jako 'pełnia czasów'. Obecnie korzystają z niego tylko wybrani, 'przeznaczeni do tego od początku'.

ZEBRANIE WSZYSTKIEGO W CHRYSTUSIE

Jedynym skojarzeniem, które przychodzi do głowy wielu wierzącym na myśl o Chrystusie, jest imię Pana Jezusa. Rzeczywiście, określenie Chrystus stało się niemal jego nazwiskiem: Jezus Chrystus to dziś prawie jak Jan Kowalski. Wydaje się, że jest to pogląd dużej większości chrześcijan. Mniejszość dostrzega, że Chrystusem - Pomazańcem - jest pewna grupa osób, na czele której rzeczywiście stoi nasz Pan. W tym obrazie jest on Głową Chrystusa, natomiast wierzący stanowią Ciało Chrystusowe (Ef. 4:15,16). Ów pogląd mniejszości utożsamia jednak Ciało Chrystusowe z Kościołem Bożym wybieranym w tym Wieku Ewangelii - tylko wybrani stanowią Ciało Chrystusowe, niewybrani natomiast nie są i nigdy nie staną się jego częścią. W tym kontekście tekst Ef. 1:9-12 nabiera szczególnego znaczenia, bowiem apostoł Paweł rozszerza tutaj definicję Chrystusa, który ostatecznie obejmie "wszystko, i to, co jest na niebiosach, i to, co jest na ziemi" (Ef. 1:10 BW). Zatem zgromadzanie Ciała Chrystusowego jest pewnym procesem, który u swego kresu nie pozostawi na zewnątrz żadnej żywej istoty - czy to duchowej ("to, co jest na niebiosach") czy fizycznej ("to, co jest na ziemi"). W związku z tym obecne zgromadzanie Kościoła jest jedynie etapem zgromadzania Ciała Chrystusowego, jednym z dwóch pokazanych w Ef. 1:9-12.

Apostoł Paweł pisze, że wolą Boga jest, aby "w Chrystusie połączyć w jedną całość wszystko..." (Ef. 1:10 BW). Nie chodzi tutaj o 'całość' w jakimkolwiek sensie fizycznym. Chrystus jest wspólnotą ducha. Słowo to oznacza dosłownie Pomazańca i tak każdy, aby skorzystać z daru życia wiecznego, musi zostać pomazany duchem Bożym. Duchem, który wprowadza człowieka w znajomość prawdy i prowadzi go jedyną drogą, która wiedzie do życia - drogą posłuszeństwa Bogu na wzór Jezusa Chrystusa (; Jn. 14:6, 16:13; ; ; 1 Tm. 2:4). Chrzest duchem w tym sensie jest śmiercią dla 'starego człowieka' oddanego grzechowi, światu i ciału, a jednocześnie także narodzeniem się 'nowego człowieka' oddanego Bogu (; Ef. 4:20-24; , ; zobacz wykład Biblijny ""). Apostoł Paweł dodaje, że ten sam chrzest jest także włączeniem nas w jedno Ciało Chrystusowe (1 Kor. 12:12,13; por. ). Dlatego jest rzeczą niezbędną, aby "w Chrystusie połączyć w jedną całość wszystko" - ponieważ "z nastaniem pełni czasów" każda żyjąca istota musi postępować zgodnie z Chrystusowym duchem i być w charakterze stworzona na obraz naszego Pana (zobacz komentarz Biblijny do ).

ODKUPIENIE CZŁONKÓW CIAŁA CHRYSTUSOWEGO

Ta sama myśl jest także podkreślona w bezpośrednim kontekście Ef. 1:9-12. W  apostoł Paweł pisze, że łaska odkupienia jest nam udostępniania "w postaci wszelkiej mądrości i zrozumienia" (BT). Ofiara naszego Pana była ofiarą krwi, jak mówi ten sam werset, ale nie dlatego, że Bóg żądał krwawej ofiary w sensie dosłownym, ale dlatego, że zachowanie doskonałego posłuszeństwa doprowadziło Jezusa Chrystusa do takich właśnie doświadczeń. Istotą ofiary jest bowiem bezwzględne posłuszeństwo, które zachował Jezus w najcięższych próbach, aby zapewnić niedoskonałemu człowiekowi wzór, na który mamy się przemieniać, aby Boska sprawiedliwość nie znajdowała w nas więcej winy (Rzym. 5:18,19; Hbr. 12:1-3; 1 Pt. 2:21,22). I w ten właśnie sposób wykorzystujemy ofiarę naszego Pana - kiedy trwamy w naszym poświęceniu, wpatrując się w pozostawiony nam wzór (). Poświęcenie jest natomiast elementem chrztu duchem, którego udziela nam Bóg, i poprzez który stajemy się członkami Chrystusowego Ciała. Stąd niezbędność rozszerzenia Ciała Chrystusa na wszystkich - bez chrztu duchem w elemencie poświęcenia i zrodzenia z ducha nie jesteśmy bowiem w stanie skorzystać z tej ofiary, którą zapewnił nasz Pan.

Niezbędność ochrzczenia w Ciało Chrystusowe dla właściwego zastosowania ofiary Jezusa Chrystusa jest także widoczna we fragmencie Ef. 1:8-10 - "której [łaski odkupienia] dał obfitość ku nam w całej mądrości i pomyśleniu, dawszy poznać nam tajemnice woli Jego, według upodobania Jego ... (tak by) sprowadzić sobie pod jedną głowę wszystko w Pomazańcu..." (GP). Kluczowe jest tutaj greckie gnorisas przetłumaczone jako "dawszy poznać" - w oryginale imiesłów przeszły dokonany. Zatem Bóg najpierw daje nam poznać swoją wolę, sprowadzając nas 'pod jedną Głowę w Pomazańcu' (włączając nas w Ciało Chrystusowe przez chrzest), aby następnie udostępnić 'obfitość' łaski odkupienia "w całej mądrości i pomyśleniu". Nie ma zatem wykorzystania ofiary Jezusa Chrystusa bez ducha, który jest nam dany przez Boga i który czyni nas członkami Chrystusa. Dlatego musi przyjść czas wylania ducha świętego "na wszelkie ciało", bowiem wolą Boga nie jest zbawienie wybranych, ale zbawienie wszystkich potomków Adama, "by wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy" (Jl. 2:28,29; 1 Tm. 2:4).

"PRZYPADŁO NAM W UDZIALE STAĆ SIĘ JEGO CZĄSTKĄ"

Apostoł Paweł wskazuje w Ef. 1:9-12, że zgromadzanie Chrystusa odbywa się w dwóch etapach. Etap drugi będzie miał miejsce "z nastaniem pełni czasów", kiedy to ludzkość w całości dostąpi błogosławieństw zrodzenia z ducha i powróci dzięki ofierze Jezusa Chrystusa do stanu pełnej zgodności z Boskim prawem. W obecnym wieku Ewangelii ma miejsce etap pierwszy - etap, "w którym też przypadło nam w udziale stać się jego [Chrystusa] cząstką, nam przeznaczonym" (Ef. 1:11 BW). Każdy człowiek jest zobowiązany wierzyć w Jezusa Chrystusa, pokutować i nawrócić się do Boga (Dzieje 17:30). Ale to jeszcze nie czyni nas członkami Chrystusa, bowiem członkostwo w Ciele Chrystusowym jest wynikiem chrztu duchem, którego udziela Bóg tylko tym, których w myśl Ef. 1:11 przeznaczył (1 Kor. 12:12,13). "Tych zaś, których [Bóg] przeznaczył, tych też powołał [przez ogłoszenie Ewangelii], a których powołał - tych też usprawiedliwił [przyjął ich wiarę jako podstawę usprawiedliwienia], a których usprawiedliwił - tych też obdarzył chwałą [swoim duchem przez nowe zrodzenie w chrzcie]" (). Obdarzenie chwałą przez chrzest duchem jest zaś tym momentem, w którym 'stajemy się cząstką' Ciała Chrystusowego.

Czy znamy kryteria, na podstawie których Bóg przeznacza do powołania? Apostoł Paweł mówi, że jesteśmy przeznaczeni "od początku według postanowienia tego, który sprawuje wszystko według zamysłu woli swojej" (Ef. 1:11 BW). Podobnie czytamy w  - "tak jak wybrał sobie nas w Nim przed położeniem fundamentów świata ... przeznaczywszy nas ... według upodobania woli Jego" (GP). Gdybyśmy jeszcze mieli jakąś wątpliwość, w liście do Rzymian Paweł precyzuje, że "postanowienie wybrania oparte [jest] nie na uczynkach, lecz na tym, który powołuje" ( BW). Gdyby przeznaczenie Boże i wynikające z niego poświęcenie zależało od człowieka - od jego starań i wysiłków - wtedy mielibyśmy jakiś wpływ na to, czy znajdziemy się wśród zrodzonych z ducha nowych stworzeń. Tymczasem "obietnica [usprawiedliwienia] została dana na podstawie wiary, aby była z łaski" (Rzym. 4:16 BW). Tak jak Abraham "dał się umocnić wiarą", tak miarą wiary umacniani są ci, którzy zostali wybrani przez Boga i przeznaczeni, aby być cząstką Chrystusa (Rzym. 4:20, 12:3). I tak pełna kontrola nad wyborczym zgromadzaniem Ciała Chrystusowego jest w ręku Pana Boga ().

"ABYŚMY SIĘ PRZYCZYNIALI DO UWIELBIENIA CHWAŁY JEGO"

Apostoł Paweł zaznacza także w Ef. 1:9-12, jaki jest cel tego wyborczego etapu zgromadzania Chrystusa: "abyśmy się przyczyniali do uwielbienia chwały jego, my, którzy jako pierwsi nadzieję mieliśmy w Chrystusie" (BW). Podobnie czytamy w Ef. 1:3-6 - "który nas ubłogosławił w Chrystusie wszelkim duchowym błogosławieństwem niebios ... ku uwielbieniu chwalebnej łaski swojej, którą nas obdarzył w Umiłowanym" (BW). Uwielbienie Boga przez wybranych ma przynajmniej dwojaki sens. Po pierwsze, wielbimy Boga przez uczynki, które wypełniamy, o czym najwyraźniej mówi nasz Pan w Jn. 15:8. Po drugie, wybrani, którzy z sukcesem wypełnią swoją ofiarę w obecnym czasie, będą wspomagać niewybraną ludzkość, aby i oni mogli powrócić do Boga (). Stąd potrzeba obecnego wyborczego zgromadzania Ciała Chrystusowego - Bóg przygotowuje w ten sposób narzędzia przyszłego sądu dla świata (1 Kor. 6:2; 2 Tm. 2:20,21; Obj. 20:4-6).

Dlatego Paweł pisze o wybranych, że "jako pierwsi nadzieję mieliśmy w Chrystusie" (Ef. 1:12 BW). W związku z tym pierwszeństwem wybrani są także w Biblii określani mianem pierworodnych lub pierwocin (Hbr. 12:23; ). Szczególnie ciekawą rzecz mówi Jakub o Bogu, który "Ponieważ tak chciał, więc nas zrodził słowem prawdy, abyśmy byli niejako pierwocinami jego stworzeń" (Jak. 1:18 NW). Po pierwsze, dowiadujemy się, że narzędziem zrodzenia z ducha jest Ewangelia, która ma moc odmiany serca i umysłu człowieka, "aby się stali podobni do obrazu Syna jego, a On żeby był pierworodnym pośród wielu braci" (Rzym. 8:29 NW; 1 Pt. 1:23). Po drugie, Jakub mówi, że ten proces wyborczego stworzenia doskonałego człowieka to dopiero początek - skoro bowiem są pierwociny, przyjdzie także czas na pozostałych. Tym czasem jest 'pełnia czasów', o której mówi apostoł Paweł w Ef. 1:9-12. Wówczas rzeczywiście plan Boży zostanie wypełniony do końca, wszystko zostanie sprowadzone pod jedną Głowę w Jezusie Chrystusie, a człowiek powróci do społeczności ze swoim Bogiem i będzie mógł cieszyć się wiecznym błogosławieństwem (Obj. 21:3,4).


Słowa kluczowe: Ef. 1:9-12, Ciało Chrystusowe, przeznaczenie
 
Przekłady wykorzystane w komentarzu Biblijnym:
NW - przekład Nowego Świata
BW - Biblia Warszawska
GP - Grecko-Polski Nowy Testament, wydanie interlinearne
 
Data publikacji:
Ostatnia aktualizacja: 08-12-2016


komentarzbiblijny.pl