komentarzbiblijny.pl

Strona współpracuje z popularnymi przeglądarkami. Jeśli nie wyświetla się poprawnie w wersji desktop, skorzystaj z wersji mobilnej.

jesteś tutaj: > > > >


Komentarz do Jn. 1:18 [jednorodzony Bóg w łonie Ojca]

"Boga nikt nigdy nie widział, Ten Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, [o Nim] pouczył." (BT)

Streszczenie komentarza: podczas swojej ziemskiej służby Jezus Chrystus był 'nowym stworzeniem' - spłodzonym z ducha Bożym synem ("Ten Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca"). Duch, którego nasz Pan otrzymał przy chrzcie, był jednocześnie gwarancją jego powstania do Boskiej natury po wiernym wykonaniu zadania.

Bardzo intrygujący Biblijny tekst na temat naszego Pana, który: po pierwsze, zdaje się nauczać doktryny trynitarnej, choć stwierdzenie, że "Boga nikt nigdy nie widział" nieco tę interpretację komplikuje, bo przecież Jezusa widziano; po drugie, informuje, że Jezus jest Bogiem jednorodzonym, co dodaje nieco do ogólnej konfuzji, bo przecież "jednorodzony" i "współistotny Ojcu" to jednak nie do końca to samo; w końcu, po trzecie, dodaje, że ów "Jednorodzony Bóg" jest "w łonie Ojca", co jest bardzo ładną wisienką na torcie ogólnej tajemniczości tego tekstu.

BÓG I CZŁOWIEK W JEDNEJ OSOBIE

Warto przede wszystkim ustalić, jakiego czasu dotyczy stwierdzenie apostoła. W oryginale w stwierdzeniu "Ten Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, [o Nim] pouczył" znajduje się tylko jeden czasownik, który tym samym umiejscawia czasowo całą wypowiedź. Greckie eksegeomai (opowiedzieć, wytłumaczyć) jest w czasie przeszłym dokonanym, wskazując w ten sposób nie tylko, że opowiadanie Jezusa miało miejsce wcześniej niż powstała Ewangelia - w czasie jego ziemskiej służby - ale także umiejscawiając określenie Jezusa mianem 'Jednorodzonego Boga' w tym właśnie czasie. Innymi słowy, Jan pisze w tym wersecie, że Jezus głosił Ewangelię, będąc (w tym czasie) 'Jednorodzonym Bogiem'.

Wniosek ten trzeba także umiejscowić w kontekście Biblijnej nauki o Okupie. Aby móc złożyć ofiarę za Adama, dać za niego cenę równoważną Boskiej sprawiedliwości (1 Tm. 2:6, antilytron - cena równoważna), Jezus musiał stać się człowiekiem takim, jakim był Adam, "nieco niższym od aniołów", "musiał zatem pod każdym względem stać się podobny do swych braci" (Hbr. 2:6,7,9,17 NW). Co więcej, Jezus nie tylko musiał stać się człowiekiem, aby odkupić człowieka, ale musiał także stać się Żydem, aby odkupić Żydów w związku z ciążącym na nich przekleństwem Zakonu (Gal. 3:13, 4:4). Człowieczeństwo naszego Pana jest w związku z tym nauczane w wielu tekstach Nowego Testamentu, oprócz już wymienionych również w Jn. 1:14; ; oraz 1 Jn. 4:2. W jakim więc sensie nasz Pan był człowiekiem i 'Jednorodzonym Bogiem' w jednej osobie?

"NOWE STWORZENIE"

Wyjaśnienie Jn. 1:18 wymaga sięgnięcia po Biblijną naukę o 'nowym stworzeniu' (; Gal. 6:15). Wszyscy członkowie Chrystusa - zarówno Głowa, jak i Ciało - przechodzą przez ten sam proces zrodzenia z ducha (, 3:5; 1 Kor. 12:12,13,27; ). Nasz Pan Jezus, który jest Głową Ciała Chrystusowego, jako pierwszy otrzymał to nowe zrodzenie i stał się w ten sposób 'nowym stworzeniem' (Mt. 3:16,17). Ci, którzy otrzymują ducha świętego na wzór Jezusa Chrystusa, otrzymują też zapewnienie uzyskania zmartwychwstania do Boskiej natury w niebie, jeśli będą do końca wypróbowani i pozostaną wierni (; 2 Kor. 5:1-5; 1 Pt. 1:3-5). Duch święty w tym sensie staje się rękojmią, zadatkiem tego przyszłego dziedzictwa ().

Trzeba mieć jednak na uwadze, co oznacza, a czego nie oznacza "nowe stworzenie". Zrodzenie nas z ducha oznacza, że stajemy się duchowymi dziećmi Bożymi, otrzymujemy nowe, duchowe życie, jesteśmy policzeni przez Boga jako istoty duchowe (; Hbr. 12:22-24). Duch Boży w nas jest naszą nową osobowością, mocą Bożą, która pozwala nam rozwijać się w naszych charakterach na obraz Jezusa Chrystusa (; ; ; Ef. 4:22-24; 2 Tm. 1:7; 1 Jn. 5:20). Z drugiej zaś strony, dopóki jesteśmy w naszych ziemskich ciałach, ciała duchowe, chwalebne i niezniszczalne, nie są nam jeszcze dane (1 Kor. 15:42-44).

Z punktu widzenia symboliki Biblijnej jest to bardzo istotne rozróżnienie. Pod względem osobowości, charakteru, zrodzenie z ducha oznacza nasze narodzenie się od nowa, stajemy się jak "nowo narodzone dzieciątka" (Hbr. 5:12-14; 1 Pt. 2:1,2 NW), jesteśmy nowo narodzonymi synami Bożymi (). Ale z punktu widzenia ciała jeszcze się nie narodziliśmy, nie otrzymaliśmy jeszcze natury duchowej. Jesteśmy jak nienarodzone jeszcze dzieci, spłodzone z ducha i przebywające "w łonie Ojca" - tego, który nas stworzył od nowa ze swego ducha.

W tym sensie przy swoim chrzcie spłodzony z ducha został nasz Pan i do czasu swojej ofiary przebywał "w łonie Ojca" (Jn. 1:18). W podobnym sensie spłodzeni z ducha i przebywający "na łonie Abrahama" są członkowie klasy Łazarza, czyli podążający śladem Jezusa członkowie Ciała Chrystusowego (zobacz komentarz Biblijny do ). W zależności więc, czy mówimy o zrodzeniu z ducha czy o spłodzeniu z ducha, będziemy mówić o tym samym zapoczątkowaniu 'nowego stworzenia', ale z dwóch różnych perspektyw. Zrodzenie dotyczy zapoczątkowania w nas nowej osobowości, nowego serca i 'umysłu Chrystusowego' (), natomiast dotyczy udzielenia nam zadatku naszej przyszłej duchowej natury.

"JEDNORODZONY BÓG"

O Jezusie jednak powiedziano, że jest Bogiem Jednorodzonym, a nie "Jednospłodzonym". Greckie monogenes przetłumaczone w Biblii Tysiąclecia jako "jednorodzony" pochodzi od monos - jeden, oraz ginomai, która oznacza "rodzić się", ale może także oznaczać "stać się, mieć początek". Ginomai może więc odnosić się do zrodzenia, ale nie wyklucza także spłodzenia z ducha jako zapoczątkowania 'nowego stworzenia' w aspekcie duchowej natury. Najwyraźniej o tym jest mowa, ponieważ apostoł dodaje, że Jezus był "w łonie Ojca", co jednoznacznie dotyczy nie zrodzenia (czyli nie obdarzenia Jezusa mocą serca i umysłu), a spłodzenia z ducha, czyli zapoczątkowania w naszym Panu nowej, duchowej natury.

Pokrewne znaczeniowo z ginomai jest gennao, które może oznaczać 1) "urodzić się" (w stosunku do dziecka), 2) "urodzić" (w stosunku do matki) oraz 3) "spłodzić" w stosunku do ojca. W kontekście zapoczątkowania 'nowego stworzenia' gennao może mieć zarówno znaczenie 2) jak i 3), choć w każdym przypadku autorem tego aktu jest Bóg. Symboliczną matką 'nowych stworzeń' jest w tym obrazie Przymierze Sary - obietnica dana przez Boga Abrahamowi dotycząca jego przyszłego potomstwa (Gal. 3:29, ). Zastosowanie gennao w stosunku do Jezusa, które ma miejsce w Dziejach 13:32,33 oraz Hbr. 1:5, 5:5, dotyczy powołania go do życia w Boskiej naturze, a więc zrodzenia w aspekcie wzbudzenia naszego Pana w nowym, duchowym ciele.


Słowa kluczowe: Jn. 1:18, Jezus Chrystus, jednorodzony Bóg
 
Przekłady wykorzystane w komentarzu Biblijnym:
NW - przekład Nowego Świata
BT - Biblia Tysiąclecia
 
Data publikacji:
Ostatnia aktualizacja: 12-10-2014


komentarzbiblijny.pl