komentarzbiblijny.pl

Strona współpracuje z popularnymi przeglądarkami. Jeśli nie wyświetla się poprawnie w wersji desktop, skorzystaj z wersji mobilnej.

jesteś tutaj: > >


Słownik Biblijny

Apokalipsa - objawienie się Chrystusa w sposób fizyczny dla oczu świata w ucisku kończącym obecny system rzeczy, aby w jego miejsce zaprowadzić porządek przyszłego tysiącletniego Królestwa

- 1) fizyczna powłoka, 2) charakter

- wspólnota wszystkich wierzących w Jezusa Chrystusa, wybranych i niewybranych

- dosłownie 'zanurzenie w naukę'. Rozwój w dojrzałości zrozumienia i stosowania prawdy

- 1) istota duchowa; 2) nauka, doktryna; 3) wpływ, moc kształtowania; 4) jako pojęcie opisujące umysł oznacza a) zrozumienie, b) usposobienie, c) wolę

- 1) istota żyjąca (duchowa lub cielesna), 2) zupełna osobowość, obejmująca ducha (umysł) i ciało (charakter)

- członkowie królewskiego kapłaństwa, którzy otrzymują zmartwychwstanie do duchowej chwały w charakterze współkrólów i współkapłanów z Jezusem Chrystusem w przyszłym Królestwie (najwyższa z klas ludu Bożego)

- okres tysiącletniego Królestwa Chrystusa, poczas którego zmartwychwstała ludzkość będzie sądzona we wszystkich czterech znaczeniach sądu, tj. najpierw będzie pouczona o prawie Bożym, będzie próbowana - sprawdzana pod kątem postępów czynionych w kierunku reformy charakteru, karcona w przypadku nieumyślnych przestępstw i na końcu osądzona wyrokiem na życie lub śmierć

- oświecenie, objawienie się Boga oczom zrozumienia

- uprawnienie przyznane apostołowi Piotrowi przez Jezusa Chrystusa do wykonywania władzy prawodawczej i sądowniczej w Królestwie Bożym, podczas przyszłego sądu ludzkości (Mt. 16:19)

Kościół - członkowie Ciała Chrystusowego włączeni na mocy Bożego wyboru w obecnym Wieku Ewangelii

- wszyscy powołani (w znaczeniu 2), którzy dzięki doświadczeniu chrztu duchem mają nadzieję na zmartwychwstanie do chwały Boskiej natury oraz stanowiska królów i kapłanów z Jezusem Chrystusem

- symboliczny spis wszystkich, którzy przez wiarę w Jezusa Chrystusa dostąpili spłodzenia z ducha, a tym samym w duchu zostali przywróceni do życia, tzn. wyjęci spod wyroku śmierci, jaki mamy w Adamie

- w Starym Testamencie potomkowie Lewiego, którzy zostali ustanowieni do pomocy kapłanom w sprawowaniu ich posługi w Przybytku. W Nowym Testamencie antytypem lewitów są wierzący zrodzeni z ducha

- określenie Słowa Bożego, jakiego użył apostoł Paweł w Hbr. 4:12, wskazujące na moc Pisma do rozdzielenia duszy i ducha. Zgodnie z równaniem: dusza - duch = ciało, nauka Boża pozwala wierzącym identyfikować w sobie myślenie i uczynki ciała, aby móc je skutecznie eliminować w procesie usprawiedliwienia

- miłość prawdy, wola jej poznawania i stosowania, która prowadzi wybranych przez kolejne stopnie duchowego rozwoju: spłodzenie z ducha, zrodzenie z ducha, chrzest duchem

- (gr. epistrofe) - dosłownie 'zmiana, zwrot' - wynikająca z pokuty aprobata dla zasad Bożych, pozytywna ocena sprawiedliwego postępowania

Nowe Przymierze - relacja Boga z człowiekiem oparta na warunkach usprawiedliwienia, a zatem wymagająca pokuty i nawrócenia, które będą przyjęte i zapoczątkują proces rzeczywistej reformy charakteru według zasad Boskiej sprawiedliwości

- nowy umysł człowieka zapoczątkowany przez spłodzenie z ducha, kształtowany przez rozwój znajomości prawdy i dojrzałość jej stosowania

Odkupienie - zapewnienie przez Jezusa Chrystusa równoważnej ceny za przestępstwo Adama - ceny doskonałego posłuszeństwa Bogu w wydawaniu świadectwa prawdzie

- cena równoważna (gr. anti-lytron), jaką zapłacił Jezus dla uwolnienia ludzkości od stutków grzechu pierworodnego: posłuszeństwo za nieposłuszeństwo, czyn sprawiedliwy za czyn niesprawiedliwy (Rzym. 5:18,19)

- niewidzialna obecność Jezusa Chrystusa przez ducha poznawania prawdy wśród ludu Bożego

- wpływ spłodzonego z ducha umysłu, który reformuje charakter, 'odciskając' w nim posiadany wzór prawdy niczym pieczęć odciska posiadaną strukturę w materiale plastycznym

- (gr. metanoia) - dosłownie 'zmiana myślenia' - motywowane miłością obowiązkową (pobożnością) odwrócenie się od postępowania sprzecznego z zasadami Bożymi, dezaprobata dla grzechu

Poświęcenie - 1) oddzielenie od grzechu, 2) służba dla Słowa Bożego w jego badaniu, nauczaniu i ewangelizacji

Powołanie - 1) ogłaszanie Ewangelii zapraszające słuchających do pokuty i nawrócenia, 2) udzielenie przez Boga ducha nowego zrodzenia wybranym, którzy słuchają Ewangelii i podejmują pokutę

Poznanie - (gr. gnosis) - rozumowe pojmowanie prawdy, znajomość Słowa Bożego (dotyczy nowego stworzenia); (gr. epignosis) - wzór prawdy wypracowany w charakterze pieczęcią ducha świętego (dotyczy wewnętrznego człowieka)

- 1) nauczanie, 2) próbowanie, 3) karcenie, 4) wydanie wyroku

- zapoczątkowanie nowego stworzenia przez ducha miłości prawdy, który udzielany jest wybranym na warunku pokuty w imię Jezusa Chrystusa

- członkowie królewskiego kapłaństwa, którzy otrzymują zmartwychwstanie do duchowej chwały w charakterze współkapłanów z Jezusem Chrystusem w przyszłym Królestwie (druga najwyższa z klas ludu Bożego, niższa tylko od 24 starszych)

- proces naprawy charakteru człowieka aż do całkowitej zgodności z Boską sprawiedliwością. Proces usprawiedliwienia zaczyna się w momencie pokuty, ale pełne jego wykonanie wymaga spełnienia podstawowego warunku w postaci narodzenia się z ducha

- podświadomy obszar osobowości, charakter

- uroczystość ustanowiona przez Jezusa Chrystusa podczas ostatniej Paschy spędzonej z uczniami. Wierzący w Chrystusa spotykają się na obchodach Wieczerzy raz w roku, w dzień Paschy (14 Nisan), aby pić wino i jeść przaśny chleb na pamiątkę śmierci Pana

- zrodzeni z ducha wierzący (antytypiczni lewici), którzy zostaną przeprowadzeni przez wielki ucisk kończący obecny system rzeczy, aby następnie przy inauguracji Królestwa Bożego dostąpić przemiany do duchowej natury

Wybrani - wierzący, którzy przez pokutę otrzymują ducha poświęcającej miłości agape, doświadczając w ten sposób spłodzenia z ducha

- agape - miłość prawdy, którą otrzymują wybrani czyniący pokutę w imię Jezusa, a która jest w nich źródłem spłodzenia z ducha (zapoczątkowania nowego umysłu)

- odrodzenie 1) ciała - odtworzenie fizycznej powłoki człowieka, 2) ducha - odrodzenie umysłu, zmiana sposobu myślenia dokonana przez pokutę i nawrócenie

- 1) zapoczątkowanie nowej osobowości przez pracę nowego stworzenia w kierunku utrwalenia w charakterze pozyskanego wzoru prawdy, 2) zmartwychwstanie do duchowej natury


Słowa kluczowe: słownik Biblijny
 
Data publikacji:
Ostatnia aktualizacja: 18-08-2019


komentarzbiblijny.pl