komentarzbiblijny.pl

"A jeśli ktoś uważa, że coś wie, to jeszcze nie wie tak, jak wiedzieć należy ... Po części bowiem poznajemy i po części prorokujemy" (1 Kor. 8:2, 13:9)

jesteś tutaj: > > >


Komentarze do proroctwa Daniela

Omówione fragmenty: 9:24-27 | 11:31-35

Streszczenie proroctwa Daniela

Daniel został uprowadzony z Judy w trzecim roku Joakima jako wasala Nabuchodonozora, czyli w 618 roku p.n.e. Pozostawał w Babilonie przynajmniej do trzeciego roku Cyrusa, tj. roku 536 p.n.e. Księga Daniela występuje w kanonie żydowskim, na jej treść powołuje się także Nowy Testament. Jezus cytuje Daniela w swoim proroctwie o zakończeniu wieku Ewangelii opisanym w 24. rozdziale Ewangelii Mateusza. Pod względem treści w księdze Daniela można wyróżnić dwie części: część I obejmuje rodziały 1-6 i opisuje wydarzenia z życia proroka i jego towarzyszy w Babilonie; część II obejmuje rozdziały 7-12 i opisuje spotkania Daniela z aniołami oraz proroctwa, które zostały mu przekazane:
- Daniela 1 - najazd króla Babilonu na Judę w trzecim roku Joakima, rabunek świątyni i uprowadzenie Daniela (1-7); Daniel odmawia potraw ze stołu króla, przez 10 dni jest na próbę karmiony warzywami, ale próbę przechodzi i przełożony pozwala mu jeść warzywa zamiast królewskich potraw (8-16); Bóg dał wiedzę i zrozumienie we wszelkim piśmie oraz mądrość Danielowi oraz trzem jego towarzyszom: Chananiaszowi (Szadrak), Miszaelowi (Meszak) i Azariaszowi (Abed-Nego). Ponadto Danielowi dał zrozumienie wszelkich widzeń i snów (7,17-20); Daniel był tam aż do pierwszego roku króla Cyrusa (21);
- Daniela 2 - sen Nabuchodonozora: król żąda, aby magowie mu ten sen przypomnieli i zinterpretowali, a wobec ich niemożności nakazuje ich zgładzić (1-12); Daniel prosi króla o szansę na wykonanie zadania, a następnie prosi Boga o łaskę i oznajmienie snu (13-18); Bóg oznajmia Danielowi sen, dziękczynna modlitwa proroka (19-23); Daniel staje przed królem i wyjaśnia sen o posągu (24-49): sen dotyczy dni ostatnich (28), opis snu (31-35), interpretacja (36-45), wywyższenie Daniela (46-49);
- Daniela 3 - Nabuchodonozor buduje złoty posąg i rozkazuje wszystkim zarządcom Babilonu oddać mu cześć (1-6); Szadrak, Meszak i Abed-Nego nie oddają pokłonu, dlatego król rozkazuje wrzucić ich do ognistego pieca (7-20); nie doznają jednak szkody, a w piecu widać czterech przechadzających się mężczyzn, czwarty podobny do syna Bożego (21-27); Nabuchodonozor wychwala Boga i awansuje trzech Izraelczyków (28-30);
- Daniela 4 - Nabuchodonozor zwołuje mędrców, aby wyjaśnili sen o drzewie, które anioł z nieba nakazuje ściąć, a pień jest włożony w okowy na siedem czasów (1-17); Daniel wyjaśnia sen królowi: drzewo, które ma być ścięte, to jego władza (18-27); wypełnienie proroctwa i uwielbienie Boga po wypełnieniu siedmiu czasów (28-37);
- Daniela 5 - podczas uczty królewskiej król Baltazar nakazał przynieść naczynia zrabowane ze świątyni w Jerozolimie, aby z nich pić ku chwale obcych bogów (1-4); pojawia się ręka, która pisze na ścianie tajemnicze słowa (5); król zwołuje mędrców do odczytania pisma, a kiedy oni zawodzą, nakazuje za namową królowej przywołać Daniela (6-16); Daniel przypomina upokorzenie Nabuchonozora i wypomina, że Baltazar nie wyniósł z tego żadnej lekcji (17-24); Daniel interpretuje cztery słowa: Mene, Mene, Tekel, Uparsin (25-28); Babilon zostaje zdobyty tej samej nocy przez Dariusza Meda (30,31);
- Daniela 6 - wrogowie Daniela chcą go usunąć i w tym celu namawiają króla do wydania dekretu zabraniającego poddanym modlitwy (1-9); Daniel nie przestrzega dekretu, zostaje postawiony przed królem i skazany na wrzucenie do lwiej jamy (10-17); następnego dnia rano Dariusz odkrywa, że Daniel żyje, nakazuje go więc wyciągnąć z jamy, a na wrzucenie do niej skazuje jego oskarżycieli (18-24); Dariusz wydaje dekret chwalący Boga Daniela (25-28);
- Daniela 7 - wizja czterech bestii i małego rogu (1-8); wizja tronu Bożego i rozpoczęcie sądu (9,10); śmierć bestii i zabranie władzy pozostałym bestiom (11,12); wizja przekazania władzy Synowi Człowieczemu (13,14); interpretacja wizji (15-28): opis małego rogu, który wyrasta na największy, usuwa trzy inne rogi i rozpoczyna prześladowanie świętych (20,21,24,25), a królestwo, władza i wielkość królestwa pod całym niebem zostaną oddane ludowi świętych Najwyższego (27);
- Daniela 8 - wizja barana, który zostaje pokonany przez kozła (1-7); w szczycie potęgi kozioł traci róg, a na jego miejsce wyrastają cztery (8); z jednego z rogów wyrasta mały róg, który odejmuje ofiarę ustawiczną i rzuca prawdą o ziemię (9-12); oczyszczenie świątyni po upływie 2300 wieczorów i poranków (13,14); widzenie spełni się w czasie ostatecznym (17); wyjaśnienie wizji o baranie, koźle i małym rogu (19-27);
- Daniela 9 - Daniel dowiaduje się z proroctwa Jeremiasza, że 70 lat spustoszenia Jerozolimy ma sie wkrótce wypełnić i prosi Boga o łaskę dla Izraela (1-19); odwiedza go anioł Gabriel, który wyjawia mu proroctwo o 70 tygodniach (20-27);
- Daniela 10 - widzenie męża ubranego w lnianą szatę nad brzegiem rzeki, który zapowiada przekazanie Danielowi wizji tego, co ma sie stać z jego ludem w dniach ostatecznych (1-21);
- Daniela 11 - zmagania króla północy i króla południa (1-45);
- Daniela 12 - wybawienie w Dzień Pański zapisanych w księdze (1); zapowiedź zmartwychwstania (2); wieczna chwała dla mądrych i nauczycieli prawdy (3); rozmnożenie wiedzy w czasie ostatecznym (5); prorocze okresy: 1260, 1290 i 1335 dni (5-12); zapowiedź zmartwychwstania Daniela (13).

Materiał video:

Źródło: (link do strony w wersji polskiej)

Daniela 9

Dn. 9:24-27

"Siedemdziesiąt tygodni wyznaczono nad twoim ludem i twoim świętym miastem na zakończenie przestępstwa, na zgładzenie grzechów i na przebłaganie za nieprawość, na wprowadzenie wiecznej sprawiedliwości, na opieczętowanie widzenia i proroctwa oraz na namaszczenie Najświętszego. (25) Dlatego wiedz i zrozum, że od wyjścia nakazu o przywróceniu i odbudowaniu Jerozolimy aż do Księcia Mesjasza będzie siedem tygodni i sześćdziesiąt dwa tygodnie. Zostaną odbudowane ulica i mur, ale w czasach trudnych. (26) A po tych sześćdziesięciu dwóch tygodniach zostanie zabity Mesjasz, lecz nie za siebie. A lud księcia, który przyjdzie, zniszczy miasto i świątynię i jego koniec nastąpi wśród powodzi; i do końca wojny są postanowione spustoszenia. (27) Utrwali przymierze z wieloma przez jeden tydzień. A w połowie tego tygodnia sprawi, że ustanie ofiara spalana i ofiara z pokarmów, a przez mnóstwo obrzydliwości uczyni spustoszenie aż do końca, i wyleje się to, co postanowione, na tego, który ma być spustoszony" (UBG)

Komentarz: Bóg zapowiada przez proroka Daniela, że czas szczególnej łaski dla Izraela, będącego wówczas w niewoli babilońskiej za uporczywą niewierność przymierzu z Bogiem, zostanie przedłużony o 70 symbolicznych tygodni, czyli 490 lat. Okres ten rozpoczął się w 455 r. p.n.e., a zakończył w 36 r n.e. W tym czasie Izrael miał pokutować i przyjąć Mesjasza. Nie uczynił tego, w związku z czym Bóg odsunął go od swojej szczególnej łaski, co skutkowało rozszerzeniem powołania Ewangelii na pogan, a także spustoszeniem Jerozolimy i oddaniem ziemi Izraela w obce ręce.

Kontekstowe tematy Biblijne:

Daniela 11

Dn. 11:31-35

"A powstaną przez niego wojska, które zbezczeszczą świątynię-twierdzę i zniosą codzienną ofiarę, a postawią obrzydliwość spustoszenia. (32) A tych, którzy będą postępować niegodziwie przeciwko przymierzu, splugawi pochlebstwem. Ale lud znający swego Boga umocni się i będzie działać. (33) A rozumni wśród ludu będą nauczać wielu, ale będą padać od miecza, od ognia, od niewoli i od łupu przez wiele dni. (34) Gdy padną, będą mieli niewielką pomoc i wielu przyłączy się do nich pochlebstwem. (35) Spośród tych rozumnych niektórzy padną, aby byli doświadczeni, oczyszczeni i wybieleni aż do czasu ostatecznego, bo to jeszcze potrwa aż do czasu wyznaczonego" (UBG)

Komentarz: obrzydliwość spustoszenia, o której mówi prorok Daniel w Dn. 11:31, jest wydarzeniem o podwójnym charakterze. W typie obrzydliwość (pogańskie wojska Rzymu) sprowadziła spustoszenie na świątynię jerozolimską (Sanktuarium), burząc ją w 70 r. n.e. i odejmując w ten sposób ofiarę ustawiczną (ofiary składane w świątyni). W antytypie pogańskie nauki i praktyki stanęły w miejscu świętym (duchowej świątyni wierzących w Chrystusa), odejmując tym samym ofiarę ustawiczną (wprowadzając do kościoła szereg błędów dotyczących m.in. sensu i istoty ofiary Jezusa Chrystusa). Kościół instytucjonalny, który w ten sposób odszedł od prawdy, sięgnął po władzę cywilną, aby następnie wykorzystać ją do pustoszenia Bożej świątyni, tzn. prześladowania i fizycznej eliminacji tych, którzy odważali się potępiać jego nauki niezgodne z Biblią i niebiblijne praktyki.

Kontekstowe tematy Biblijne:


Słowa kluczowe: proroctwo Daniela komentarz opracowanie interpretacja
 
Przekłady wykorzystane w komentarzu Biblijnym:
UBG - Uwspółcześniona Biblia Gdańska (2017)
 
Data publikacji:
Ostatnia aktualizacja: 14-11-2020


komentarzbiblijny.pl