komentarzbiblijny.pl

Strona współpracuje z popularnymi przeglądarkami. Jeśli nie wyświetla się poprawnie w wersji desktop, skorzystaj z wersji mobilnej.

jesteś tutaj: > >


Wykłady Biblijne

Tematyka wykładów:

  1. Podstawowe nauki Biblii
  2. Chronologia i proroctwa
  3. Typy
  4. Prawo i etyka

Podstawowe nauki Biblii

Chrzest duchem jest naszym zanurzeniem w znajomość Słowa Bożego. Warunkiem doświadczenia chrztu jest zrodzenie z ducha, w którym powodowani Boską ofiarniczą miłością agape - miłością prawdy - rozwijamy znajomość, a wraz z nią charakter na obraz Jezusa Chrystusa. Nadprzyrodzone dary są mocą ducha, natomiast nie stanowią jako takie niezbędnego elementu bądź świadectwa doświadczenia chrztu duchem.

Wykład omawia definicyjnie pojęcia ducha, duszy i ciała w odniesieniu do człowieka jako różne aspekty osobowości, wskazuje relacje między nimi oraz ilustruje znaczenia właściwych hebrajskich i greckich określeń przy pomocy odpowiednich kontekstowych fragmentów Biblii.

Zrodzenie z ducha jest odrodzeniem duszy rozumianej jako istota bądź osobowość. W pierwszym znaczeniu zrodzenie z ducha oznacza zmartwychwstanie do duchowej natury; odrodzenie duszy rozumianej jako osobowość jest osiągnięciem przez wierzących podstawowego zakresu zrozumienia prawdy, który umożliwi dalszy prawidłowy rozwój do dojrzałości. Warunkiem doświadczenia zrodzenia z ducha jest spłodzenie - 'zapłodnienie' umysłu słowem o Chrystusie.

Biblijne określenia, takie jak zrodzenie z ducha, chrzest duchem, nowe stworzenie, zadatek, pieczęć i namaszczenie duchem, Ciało Chrystusa, etc. opisują psychikę człowieka z różnych perspektyw. Celem wykładu jest zintegrowanie różnorodnej terminologii nowotestamentalnej dla zilustrowania, w jaki sposób Biblia rysuje spójny obraz psychologii człowieka oraz pokazuje metodę reformy charakteru przez poznawanie i praktykowanie prawdy.

Wykład omawia w możliwie kompleksowy sposób istotę ofiary, którą złożył Jezus Chrystus dla zbawienia człowieka: skąd potrzeba takiej ofiary, w jaki sposób upadek człowieka zdeterminował sposób jej wykonania, dlaczego Jezus musiał umrzeć, jaki związek z ofiarą Jezusa miał jego chrzest i w jaki sposób my dzisiaj z tej ofiary korzystamy.

Pojęcie sądu w Biblii ma cztery zasadnicze znaczenia: 1) pouczenie, 2) próbowanie, 3) karcenie, 4) wyrok. Sąd ludzkości we wszystkich wymienionych znaczeniach będzie miał miejsce w przyszłym Dniu Sądu pod zarządem królestwa Bożego. W obecnym wieku Ewangelii trwa sąd Kościoła: wybranych, którzy mają nadzieję na objęcie stanowisk sędziów w przyszłym Dniu Sądu.

Przedmiotem wykładu jest omówienie natury Jezusa Chrystusa - rodzaju ciała, jakie posiadał on 1) w czasie przedludzkiej egzystencji, 2) podczas swojej ziemskiej służby, 3) po zmartwychwstaniu. Ponadto, wykład omawia Biblijne podstawy doktryny o preegzystencji Pana oraz znaczenie określenia "Bóg-człowiek" (które choć z punktu widzenia Biblii jest uzasadnione, to nie oznacza 'pomieszania' dwóch natur: Boskiej i ludzkiej w osobie Zbawiciela).

Istotą usprawiedliwienia jest przywrócenie człowiekowi sprawiedliwości w charakterze, reforma osobowości aż do zupełnej zgodności z zasadami Bożymi. Wykład omawia warunki usprawiedliwienia: pokutę, nawrócenie, poświęcenie i zrodzenie z ducha oraz często pojawiające się w Biblii określenia związane z usprawiedliwieniem: odpuszczenie grzechów, przebaczenie grzechów oraz poczytanie sprawiedliwości.

Podczas ostatniej wieczerzy z apostołami nasz Pan nakazał spożywanie chleba i wina 'na jego pamiątkę' oraz pokazał ich znaczenie. Wykład wskazuje, kto, kiedy i dlaczego powinien uczestniczyć w Wieczerzy Pańskiej, odwołując się do jej typu określonego w wieczerzy paschalnej.

Zmartwychwstanie jest warunkiem życia wiecznego - powstanie ciała rozumianego zarówno w sensie materialnym (nasze obecne ciała ulegają bowiem rozkładowi), jak i w sensie metafizycznym, jako ekspresja naszej podświadomości (charakter). Wykład omawia sens zmartwychwstania ciała charakteru, warunki i pojęcia z tym związane, a także zmartwychwstanie ciała fizycznego - czas i naturę, do jakiej powstają poszczególne klasy ludu Bożego oraz pozostała ludzkość.

Chronologia i proroctwa

Celem wykładu jest rekonstrukcja chronologii Biblijnej począwszy od stworzenia Adama i wyprowadzenie z niej dat najważniejszych Biblijnych wydarzeń.

Wykład omawia 12 rozdział proroctwa Daniela: znaczenie proroczych okresów 1260, 1290 i 1335 dni, działalność księcia Michała, czas końca, czas ucisku oraz następujące po wielkim ucisku zmartwychwstanie ludzkości.

Rzeczownik epifania (gr. epifaneia - objawienie) nie pojawia się w Nowym Testamencie zbyt często. We wszystkich 27 księgach jest tylko sześć przypadków jego użycia oraz cztery przypadki użycia pokrewnego czasownika epifaino. Nasze zainteresowanie epifanią nie wynika jednak z faktu, że w sensie częstotliwości występowania na kartach Biblii jest to rzadki okaz, a raczej z faktu bliskiego związku objawienia Chrystusa z jego drugą obecnością...

Kiedy Bóg obiecuje Abrahamowi ziemię na własność, ten pyta Boga "po czym poznam, że ją posiądę?" (Rdz. 15:7,8 NW) Odpowiedź, jaką otrzymuje Abraham, jest znakiem przede wszystkim dla tych, którzy są jego dziećmi z wiary, i którzy dzięki udzielonym wskazówkom mogą rozpoznać czas, w którym należy się spodziewać wypełnienia wszystkich obietnic złożonych przez Boga patriarchom.

Typy

Inicjacja kapłańska opisana w Wj. 29 i Kpł. 8 wskazuje na doświadczenia kapłanów pod Nowym Przymierzem. Antytypiczną służbę kapłańską podejmują zrodzeni z ducha wybrani, którzy posiadają zupełną osobowość rozwiniętą w znajomości podstaw prawdy i są gotowi, aby podjąć dalszą pracę w kierunku głębokości nauki Biblijnej oraz pracy nauczania. Poszczególne elementy ceremonii wprowadzania kapłanów na urząd obrazują m.in. potrzebę oczyszczania się z grzechu, przyjmowania Słowa Bożego oraz ustawicznego trwania w poświęceniu przez antytypicznych kapłanów.

Podział Izraela na lud, lewitów i kapłanów pod Przymierzem Zakonu obrazował podział wierzących Wieku Ewangelii na antytypiczny lud, lewitów i kapłanów pod Nowym Przymierzem - to podstawowa przesłanka wykładu. Jego celem jest uporządkowanie podstawowych pojęć Biblijnych względem każdej w wymienionych klas w sposób możliwie najwyraźniej obrazujący wewnętrzną logikę ewangelicznego powołania, jego cele, warunki oraz zasady w odniesieniu do wszystkich wierzących w Chrystusa.

Nowe Przymierze jest relacją Boga z człowiekiem służącą zapewnieniu wypełniania Boskiego prawa, polegającą na udzielaniu ducha. Miłość prawdy, która wlewana jest w symboliczne serca wybranych, powoduje w nich pragnienie poznawania Słowa Bożego i stosowania go, przez co zmienia nie tylko sposób myślenia, ale także kształtuje od nowa ciało charakteru. Wykład podejmuje temat Nowego Przymierza w kontekście dualizmu prawa i ludzkiej psychiki, koncentrując się na charakterystyce podanej w Jer. 31:31-34. Omawia ponadto m.in. sens okupowej ofiary Pośrednika Nowego Przymierza, symbolikę chleba i wina oraz sposób, w jaki Przybytek i służba kapłańska Starego Przymierza wskazywały na sens służby wierzących w Chrystusa.

Doświadczenia Izraela na puszczy po wyjściu z Egiptu i przekroczeniu Morza Czerwonego obrazują doświadczenia wybranych wieku Ewangelii związane z ich poświęceniem i zrodzeniem z ducha. W tym kontekście Wj. 15:22-16:36 wskazuje na doświadczenia wybranych w związku z duchowym pokarmem i związane z tym cztery postawy wśród ludu Bożego: 1) pijący wodę ze źródła uzdatnionego drzewem, 2) zbierający mannę każdego dnia, 3) zbierający mannę z zapasem na kolejny dzień oraz 4) zbierający wieczorną przepiórkę.

Prawo i etyka

Stary Testament jasno, przejrzyście i w wielu miejscach prezentuje stanowisko Pana Boga zabraniające spożywania krwi. Nowy Testament podobnie poleca 'powstrzymywać się od krwi'. Niemniej dla wierzących pod Nowym Przymierzem, a zwłaszcza wierzących w obecnym czasie, kiedy wykorzystanie krwi ma miejsce w procedurach medycznych ratujących życie, odpowiedź na pytanie postawione w tytule wykładu tylko pozornie jest jednoznaczna.

Pojęcie prawa opisuje zestaw nakazów i zakazów, które służą realizacji określonego celu. Wykład omawia przepis prawa nie jako cel sam w sobie, ale jako pochodną przykazania miłości, która jest narzędziem czynienia pokoju w sumieniu człowieka i relacjach międzyludzkich. Ponadto, wykład podkreśla wartość pozytywnie definiowanych celów oraz odwagi w ich realizacji w przeciwieństwie do strachu, który jako inhibitor wszelkiego działania stanowi zaprzeczenie idei miłości.

Problem etycznej oceny powstaje, ponieważ wytyczamy sobie w życiu cele, których realizacja wiąże się z ponoszeniem określonych ofiar. Kryteria etyczne pozwalają stwierdzić, czy ofiara jest w szerokim znaczeniu możliwa do poniesienia. Wykład omawia trzy Biblijne kryteria oceny: kryterium prawdy, zaufania oraz woli, a także m.in. podejmuje etyczną ocenę grzechu pierworodnego oraz problem uniwersalności zasad moralnych w kontekście przepisów Starego i Nowego Testamentu.

Wykład omawia pojęcia prawa (Tora), normy prawnej (nomos) oraz przepisu prawa jako podstawę analizy problemu przestrzegania Zakonu Mojżeszowego przez wierzących w Chrystusa. Celem wykładu jest pokazanie, że Jezus nie usunął prawa, ale dopełnił normę prawa, i według tej uzupełnionej normy wypełniamy przepisy Tory jako odnoszące się nie do 'starego człowieka', jakim byliśmy przed nawróceniem, ale do duchowego nowego stworzenia, którym staliśmy się przez chrzest duchem.

Człowiek posiada wbudowany mechanizm odróżniania dobra od zła (sumienie). Jego wskazania są jednak reakcjami emocjonalnymi i nie zawsze jednoznacznymi. Dlatego zadaniem, jakie postawił sobie autor wykładu, jest teoretyczne ujęcie zła - próba jego zdefiniowania w oparciu o kryteria intelektualne. W miarę podążania w stronę tak zdefiniowanego celu, wykład podejmuje wątki dotyczące m.in. przyczyn zła, Biblijnej terminologii opisującej zło oraz istnienia Szatana w relacji do pojęcia zła oraz jako bytu osobowego.


Słowa kluczowe: wykłady Biblijne
 
Data publikacji:
Ostatnia aktualizacja: 02-04-2020


komentarzbiblijny.pl