komentarzbiblijny.pl

Rekomendowane przeglądarki: Chrome, Firefox, Opera. Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie w wersji desktop, skorzystaj z wersji mobilnej.

jesteś tutaj: > >


Wykłady Biblijne

Celem wykładu jest rekonstrukcja chronologii Biblijnej począwszy od stworzenia Adama i wyprowadzenie z niej dat najważniejszych Biblijnych wydarzeń.

Chrzest duchem jest naszym zanurzeniem w znajomość Słowa Bożego. Warunkiem doświadczenia chrztu jest zrodzenie z ducha, w którym powodowani Boską ofiarniczą miłością agape - miłością prawdy - rozwijamy znajomość, a wraz z nią charakter na obraz Jezusa Chrystusa. Nadprzyrodzone dary są mocą ducha, natomiast nie stanowią jako takie niezbędnego elementu bądź świadectwa doświadczenia chrztu duchem.

Stary Testament jasno, przejrzyście i w wielu miejscach prezentuje stanowisko Pana Boga zabraniające spożywania krwi. Nowy Testament podobnie poleca 'powstrzymywać się od krwi'. Niemniej dla wierzących pod Nowym Przymierzem, a zwłaszcza wierzących w obecnym czasie, kiedy wykorzystanie krwi ma miejsce w procedurach medycznych ratujących życie, odpowiedź na pytanie postawione w tytule wykładu tylko pozornie jest jednoznaczna.

Wykład omawia 12 rozdział proroctwa Daniela: znaczenie proroczych okresów 1260, 1290 i 1335 dni, działalność księcia Michała, czas końca, czas ucisku oraz następujące po wielkim ucisku zmartwychwstanie ludzkości.

Rzeczownik epifania (gr. epifaneia - objawienie) nie pojawia się w Nowym Testamencie zbyt często. We wszystkich 27 księgach jest tylko sześć przypadków jego użycia oraz cztery przypadki użycia pokrewnego czasownika epifaino. Nasze zainteresowanie epifanią nie wynika jednak z faktu, że w sensie częstotliwości występowania na kartach Biblii jest to rzadki okaz, a raczej z faktu bliskiego związku objawienia Chrystusa z jego drugą obecnością...

Elementem Biblijnej nauki o nowym stworzeniu jest jego zapoczątkowanie. Biblia używa w tym miejscu czasownika gennao, który może oznaczać zarówno spłodzić, jak i urodzić, narodzić się. Wykład omawia znaczenie spłodzenia z ducha i narodzenia się z ducha w odniesieniu do zapoczątkowania nowego serca i umysłu w wierzących oraz zmartwychwstania do duchowej natury.

Podział Izraela na lud, lewitów i kapłanów pod Przymierzem Zakonu obrazował podział wierzących Wieku Ewangelii na antytypiczny lud, lewitów i kapłanów pod Nowym Przymierzem - to podstawowa przesłanka wykładu. Jego celem jest uporządkowanie podstawowych pojęć Biblijnych względem każdej w wymienionych klas w sposób możliwie najwyraźniej obrazujący wewnętrzną logikę ewangelicznego powołania, jego cele, warunki oraz zasady w odniesieniu do wszystkich wierzących w Chrystusa.

Wykład omawia w możliwie kompleksowy sposób istotę ofiary, którą złożył Jezus Chrystus dla zbawienia człowieka: skąd potrzeba takiej ofiary, w jaki sposób upadek człowieka zdeterminował sposób jej wykonania, dlaczego Jezus musiał umrzeć, jaki związek z ofiarą Jezusa miał jego chrzest i w jaki sposób my dzisiaj z tej ofiary korzystamy.

Kiedy Bóg obiecuje Abrahamowi ziemię na własność, ten pyta Boga "po czym poznam, że ją posiądę?" (Rdz. 15:7,8 NW) Odpowiedź, jaką otrzymuje Abraham, jest znakiem przede wszystkim dla tych, którzy są jego dziećmi z wiary, i którzy dzięki udzielonym wskazówkom mogą rozpoznać czas, w którym należy się spodziewać wypełnienia wszystkich obietnic złożonych przez Boga patriarchom.

Pojęcie sądu w Biblii ma cztery zasadnicze znaczenia: 1) pouczenie, 2) próbowanie, 3) karcenie, 4) wyrok. Sąd ludzkości we wszystkich wymienionych znaczeniach będzie miał miejsce w przyszłym Dniu Sądu pod zarządem królestwa Bożego. W obecnym wieku Ewangelii trwa sąd Kościoła: wybranych, którzy mają nadzieję na objęcie stanowisk sędziów w przyszłym Dniu Sądu.

Doświadczenia Izraela na puszczy po wyjściu z Egiptu i przekroczeniu Morza Czerwonego obrazują doświadczenia wybranych wieku Ewangelii związane z ich poświęceniem i zrodzeniem z ducha. W tym kontekście Wj. 15:22-16:36 wskazuje na doświadczenia wybranych w związku z duchowym pokarmem i związane z tym cztery postawy wśród ludu Bożego: 1) pijący wodę ze źródła uzdatnionego drzewem, 2) zbierający mannę każdego dnia, 3) zbierający mannę z zapasem na kolejny dzień oraz 4) zbierający wieczorną przepiórkę.

Wykład omawia pojęcia prawa (Tora), normy prawnej (nomos) oraz przepisu prawa jako podstawę analizy problemu przestrzegania Zakonu Mojżeszowego przez wierzących w Chrystusa. Celem wykładu jest pokazanie, że Jezus nie usunął prawa, ale dopełnił normę prawa, i według tej uzupełnionej normy wypełniamy przepisy Tory jako odnoszące się nie do 'starego człowieka', jakim byliśmy przed nawróceniem, ale do duchowego nowego stworzenia, którym staliśmy się przez chrzest duchem.

Istotą usprawiedliwienia jest przywrócenie człowiekowi sprawiedliwości w charakterze, reforma osobowości aż do zupełnej zgodności z zasadami Bożymi. Wykład omawia warunki usprawiedliwienia: pokutę, nawrócenie, poświęcenie i zrodzenie z ducha oraz często pojawiające się w Biblii określenia związane z usprawiedliwieniem: odpuszczenie grzechów, przebaczenie grzechów oraz poczytanie sprawiedliwości.

Podczas ostatniej wieczerzy z apostołami nasz Pan nakazał spożywanie chleba i wina 'na jego pamiątkę' oraz pokazał ich znaczenie. Wykład wskazuje, kto, kiedy i dlaczego powinien uczestniczyć w Wieczerzy Pańskiej, odwołując się do jej typu określonego w wieczerzy paschalnej.


Słowa kluczowe: wykłady Biblijne
 
Data publikacji:
Ostatnia aktualizacja: 11-11-2018


komentarzbiblijny.pl