Streszczenie księgi 1 Samuela

Treść: Anna, żona Elkany, modli się w Szilo u wejścia do domu Pana o syna. Bóg wysłuchuje jej modlitwę i na świat przychodzi Samuel (1-20); Anna prowadzi Samuela do Szilo i oddaje go Panu (21-28).

Treść: modlitwa dziękczynna Anny (1-11): Pan zabija i ożywia, wprowadza do grobu i wyprowadza (6), Pan będzie sądził krańce ziemi, udzieli siły swemu królowi i wywyższy róg swego pomazańca (10); grzech synów Helego (12-17); Bóg daje Annie więcej dzieci w zamian za Samuela, którego oddała na służbę (18-21); Heli karci swoich synów (22-25); Bóg ogłasza wyrok na dom Helego (27-36).

Treść: Bóg przemawia do Samuela po raz pierwszy w świątyni i oznajmia wyrok przeciw domowi Helego (1-18); Samuel rósł, a PAN był z nim i nie pozwolił upaść na ziemię żadnemu z jego słów. A cały Izrael od Dan aż do Beer-Szeby poznał, że Samuel stał się wiernym prorokiem PANA (19,20).

Treść: klęska w wojnie z Filistynami, Arka Przymierza dostaje się w ręce Filistynów, w walce giną synowie Helego (1-11); śmierć Helego na wieść o zabraniu Arki i śmierci synów (12-22).

Treść: Arka Przymierza w Filistei: najpierw postawiono ją w świątyni Dagona - nazajutrz jego posąg leżał przed Arką twarzą do ziemi, a kolejnego dnia został zniszczony. Następnie Arkę przenoszono z miasta do miasta, bo w każdym z jej powodu mieszkańcy cierpieli na wrzody (1-12).

Treść: Filistyni zwracają Arkę Przymierza. Wóz transportujący Arkę przybywa do Bet-Szemesz, z którego ponad 50 tys. osób ginie, ponieważ próbowali zobaczyć, co jest w środku (1-21).

Treść: Samuel sędzią Izraela. Filistyni przegrywają kolejne starcie i nie niepokoją już więcej granic Izraela do końca rządów Samuela (1-17).

Treść: Izrael domaga się króla (1-9); Samuel ostrzega lud, że król będzie ich ciemiężył (10-18); lud mimo to domaga się króla, PAN oznajmia Samuelowi swoją zgodę (19-22).

Treść: Saul wysłany przez ojca w poszukiwaniu zaginionego stada. Udaje się do Samuela, aby się poradzić, gdzie ich szukać. Tymczasem Samuel został poinstruowany przez PANA, że przyjdzie do niego Saul, który ma zostać namaszczony na króla nad Izraelem (1-27).

Treść: Samuel namaszcza Saula na króla i mówi mu o znakach, które mają się wypełnić jako potwierdzenie jego wyboru (1-16); Saul ogłoszony królem w Mispie przez losy (17-27).

Treść: wojna z Ammonitami i zwycięstwo Izraela pod wodzą Saula w Jabesz (1-11); lud obwołuje Saula królem w Gilgal (12-15).

Treść: pożegnalna mowa Samuela do Izraela, Bóg zsyła burzę i deszcz na znak niegodziwości, którą popełnił Izrael, prosząc o króla. Jednak "jeśli będziecie się bali PANA, jemu służyli, słuchali jego głosu i nie sprzeciwiali się słowu PANA, wtedy i wy, i król, który panuje nad wami, będziecie szczęśliwie chodzić za PANEM, swoim Bogiem" (1-25).

Treść: Jonatan pokonuje załogę Filistynów, Saul przywłaszcza sobie zasługę (1-7); Saul składa niedozwoloną ofiarę, Samuel oznajmia mu, że jego królestwo się nie ostoi i będzie oddane innemu (8-14); w dniu bitwy miecz miał tylko Saul i Jonatan, bo pod panowaniem filistyńskim Żydom nie wolno było trudnić się kowalstwem (15-23).

Treść: Jonatan bierze giermka i idzie do obozu filistyńskiego, "gdyż PANU nietrudno wybawić przez wielu czy przez niewielu" (1-10); Jonatan zabija dwudziestu Filistynów, w obozie wszczyna się popłoch, dochodzi do bratobójczej walki, a reszta ucieka, goniona przez Izraelitów (11-23); Jonatan nie o zakazie jedzenia w dniu bitwy, który wydał Saul. Król wydaje nań wyrok śmierci, ale lud go broni, bo dzięki niemu pokonali Filistynów (24-46); Saul pokonał okoliczne narody toczące wojnę z Izraelem (47,48); rodzina Saula (49-51); przez całe życie Saula trwała zacięta wojna z Filistynami (52).

Treść: Saul pobił Amaleka, ale wziął łupy wbrew poleceniu Pana (1-9); Samuel karci Saula: Czy PAN ma takie samo upodobanie w całopaleniach i ofiarach jak w posłuszeństwie głosowi PANA? Oto posłuszeństwo jest lepsze niż ofiara, lepiej jest słuchać, niż ofiarowywać tłuszcz baranów (22), ponieważ odrzuciłeś słowo PANA, on także odrzucił cię jako króla (23).

Treść: Samuel przybywa do Betlejem, aby namaścić Dawida na króla (1-13): PAN bowiem nie patrzy na to, na co patrzy człowiek, bo człowiek patrzy na to, co jest przed oczami, ale PAN patrzy na serce (7); Dawid zostaje giermkiem Saula i gra mu na harfie, gdy trapi go zły duch (14-23).

Treść: starcie Dawida z Goliatem (1-58): ty przychodzisz do mnie z mieczem, włócznią i tarczą, a ja przychodzę do ciebie w imię PANA zastępów, Boga wojsk Izraela, któremu rzuciłeś wyzwanie (45).

Treść: Dawid u Saula, przyjaźń z synem Saula Jonatanem (1-5); Saul staje się zazdrosny o Dawida, bo lud celebruje go bardziej niż króla po zwycięstwie nad Goliatem; próbuje przebić Dawida włócznią (6-16); Daawid bierze córkę Saula, Mikal za żonę (17-30).

Treść: Saul podejmuje kolejne próby zabicia Dawida. Jonatan przekonuje go, aby tego zaniechał, ale król szybko powraca do swojego zamiaru i próbuje przybić Dawida włócznią. Mikal i Jonatan ostrzegają Dawida i pomagają mu w ucieczce. Dawid u Samuela w Najot (1-24).

Treść: Dawid wraca z Najot i spotyka się z Jonatanem, zawierają przymierze. Umawiają się, że Dawid pozostanie w ukryciu, a Jonatan wybada Saula i da znak Dawidowi, czy ten może wracać. Saul jednak poleca Jonatanowi przyprowadzić Dawida, aby został zgładzony. Jonatan i Dawid rozstają się (1-42).

Treść: Dawid u kapłana Achimeleka, bierze dla swoich ludzi chleb pokładny do jedzenia (1-9); Dawid w Gat, udaje szalonego, żeby nie zgładził go król Akisz (10-15).

Treść: Dawid w jaskini Adullam i u króla Moabu (1-5); Saul dowiaduje się, że Achimelek pomógł Dawidowi, w zemście zabija 85 kapłanów i wytraca całe miasto Nob. Ocalał tylko kapłan Abiatar, który zbiegł do Dawida (6-23).

Treść: Dawid wybawia miasto Keilę z ręki Filistynów, ale musi uciekać, bo Bóg wybawia mu, że starsi miasta wydadzą go Saulowi. Ucieka i ukrywa się na pustyni (1-14); Saul ściga Dawida na pustyniach Zif i Maon (15-29).

Treść: Dawid ma okazję zabić Saula w jaskini, ale odcina tylko skraj jego płaszcza. Kiedy następnie przemawia do Saula i mówi mu, co się stało w jaskini, Saul pokutuje: "A teraz oto wiem, że z pewnością będziesz królem i że królestwo Izraela ostoi się w twojej ręce. Przysięgnij mi więc na PANA, że nie wytępisz mojego potomstwa po mnie i nie wytracisz mojego imienia z domu mego ojca" (1-22).

Treść: historia Nabala z Karmelu, który złem odpłaca Dawidowi i jego sługom za dobro, które otrzymał. Dawid wyrusza zatem, aby zgładzić jego dom, ale żona Nabal, Abigail, bierze dary, wychodzi Dawidowi naprzeciw i odwraca jego gniew. Bóg uśmierca Nabala 10 dni później, a Dawid bierze Abigail za żonę (1-44).

Treść: Saul ściga Dawida na pustyni Zif. W nocy, kiedy cały obóz śpi, Dawid przychodzi i zabiera włócznię króla i dzban na wodę, aby po raz kolejny pokazać Saulowi, że mógł go zabić, ale tego nie zrobił (1-25).

Treść: Dawid wyprawia się do Akisza, króla Gat z sześciuset ludźmi i pozostaje tam rok i cztery miesiące. Akisz oddaje mu miasto Siklag. Stamtąd Dawid wyprawia się do walki z okolicznymi ludami wrogimi Izraelowi (1-12).

Treść: Filistyni wyprawiają się na wojnę z Izraelem. Ponieważ Bóg się do niego nie odzywa ani przez Urim i Tummim, ani przez proroków, Saul odnajduję wróżkę w Endor (choć sam wcześniej kazał wytępić wróżbitów z Izraela). Wróżka przywołuje Samuela, który z kolei zapowiada Saulowi klęskę Izraela oraz śmierć jego samego i jego synów (1-25).

Treść: książęta filistyńscy żądają od Akisza, aby odprawił Dawida i jego ludzi. Mógłby on bowiem podczas bitwy zwrócić się przeciwko wojskom filistyńskim. Akisz przystaje na ich żądanie (1-11).

Treść: Dawid wraca do Siklag, które w międzyczasie najechali i spalili Amalekici, uprowadzili także mieszkańców, w tym rodzinę Dawida. Dawida radzi się PANA, a następnie wyrusza w pościg. W drodze znajdują Egipcjanina, który obiecuje doprowadzić Dawida do Amaleka (1-15); Dawid pokonuje Amalekitów i odbiera cały ich łup (16-20); ludzie Dawida kłócą się o łup, Dawid rozsądza sprawę i wysyła część łupu do starszych w miastach Izraela (21-31).

Treść: klęska Izraela w wojnie z Filistynami, śmierć Saula i jego synów (1-13).