Streszczenie księgi 2 Samuela

Treść: amalekita, który zabił Saula, przychodzi do obozu Dawida, aby mu donieść o klęsce Izraela i śmierci króla (1-16); pieśń Dawida z powodu śmierci Saula i Jonatana (17-27).

Treść: PAN wysyła Dawida do Hebronu, gdzie przychodzą mężczyźni z Judy, aby go namaścić na króla (1-7); Iszboszet, syn Saula, namaszczony na króla nad Izraelem (8-11); bitwa Judy z Izraelem w Gibeonie (12-23).

Treść: A wojna między domem Saula a domem Dawida trwała długo. Dawid jednak stawał się mocniejszy, a dom Saula stawał się coraz słabszy (1); synowie Dawida urodzeni w Hebronie (2-5); Abner, dowódca wojsk Saula, wchodzi w konflikt z Iszboszetem i staje po stronie Dawida (6-25); Joab zabija Abnera w zemście za śmierć swojego brata Asahela pod Hebronem (26-30); Dawid opłakuje śmierć Abnera (31-39).

Treść: Baana i Rekab, dowódcy wojsk Izraela, zabijają Iszboszeta i przynoszą Dawidowi jego głowę (1-12).

Treść: Dawid namaszczony na króla nad Izraelem (1-3); Dawid miał trzydzieści lat, gdy zaczął królować, a królował czterdzieści lat. W Hebronie królował nad Judą siedem lat i sześć miesięcy, w Jerozolimie zaś królował trzydzieści trzy lata nad całym Izraelem i Judą (4,5); Dawid odbija Jerozolimę z rąk Jebusytów (6-12); synowie Dawida, którzy urodzili mu się w Jerozolimie (13-16); klęska Filistynów (17-25).

Treść: Dawid sprowadza Arkę Przymierza do Jerozolimy. Śmierć Uzzy, który dotknął Arki, chcąc ją uchronić przed upadkiem (1-15); Mikal, córka Saula i żona Dawida, wyśmiała go z powodu tego, jak tańczył na uroczystości sprowadzenia Arki, dlatego pozostała bezdzietna (16-23).

Treść: Dawid chce zbudować świątynię, ale otrzymuje Bożą odpowiedź: Gdy się dopełnią twoje dni i zaśniesz ze swoimi ojcami, wzbudzę po tobie twojego potomka, który wyjdzie z twego wnętrza, i umocnię jego królestwo. On zbuduje dom dla mojego imienia, a ja utwierdzę tron jego królestwa na wieki. Ja będę mu ojcem, a on będzie mi synem. Jeśli zgrzeszy, skarcę go rózgą ludzką i razami synów ludzkich. Lecz moje miłosierdzie nie odstąpi od niego, tak jak je cofnąłem od Saula, którego odrzuciłem przed tobą. I twój dom, i twoje królestwo będą utwierdzone na wieki przed tobą, a twój tron będzie trwał na wieki (12-16); modlitwa uwielbienia Dawida (18-29).

Treść: wojny i podboje Dawida (1-14); urzędnicy dworu Dawida: Joab - dowódca wojska, Jehoszafat - kronikarz, Sadok i Achimelek - kapłani (15-18).

Treść: Dawid odnajduje Mefiboszeta, syna Jonatana, oddaje mu ziemię Saula i swojego sługę Sibę wraz z jego domem, aby służyli Mefiboszetowi (1-13).

Treść: Dawid wysyła posłańców do Chanuna, króla Ammona po śmieri jego ojca, ale ten ich znieważa, a następnie zbiera armię przeciw Izraelowi. Klęska Chanuna (1-19).

Treść: Dawid i Batszeba (1-27): Dawid bierze sobie żonę Uriasza, który walczy na wojnie. Batszeba zachodzi w ciążę, a powiadomiony Dawid próbuje odesłać Uriasza do domu, aby współżył ze swoją żoną. Skoro się to nie udaje, ponieważ Uriasz chce zostać w obozie ze swoimi ludźmi, Dawid poleca Joabowi postawić Uriasza na najtrudniejszym odcinku walk, aby ten poległ. Po śmierci Uriasza Dawid bierze Batszebę za żonę, a ta rodzi mu syna.

Treść: Natan u Dawida, podaje mu przypowieść o owieczce, aby uzmysłowić mu jego grzech, ogłasza wyrok Pański (1-14); śmierć syna Dawida i Batszeby (15-23); narodziny Salomona (24,25); zdobycie Rabby (26-31).

Treść: Amnon, syn Dawida podstępnie uwodzi i gwałci swoją siostrę Tamar (1-22); Absalom zabija Amnona w zemście za Tamar (23-33); Absalom ucieka do Geszur (34-39).

Treść: Joab chce sprowadzić Absaloma, wysyła do króla kobietę, która ma go do tego przekonać (1-23); Absalom mieszka w Jerozolimie, ale Dawid nie chce się z nim spotkać. Do spotkania dochodzi, kiedy Joab zgadza się przedstawić królowi prośbę Absaloma (24-33).

Treść: Absalom spiskuje przeciwko Dawidowi, aby samemu obwołać się królem (1-12); Dawid ucieka ze swoim dworem na pustynię, Absalom wkracza do Jerozolimy (13-37).

Treść: Dawid spotyka Sibę, sługę Mefiboszeta, który donosi mu, że Mefiboszet chce odzyskać władzę. Dawid oddaje cały majątek Mefiboszeta Sibie (1-4); Szimei z domu Saula przeklina Dawida i rzuca w niego i jego dwór kamieniami. Abiszaj chce go zabić, ale Dawid zabrania: Niech przeklina, gdyż PAN mu kazał (5-14); Achitofel, przyjaciel Dawida, oddaje hołd Absalomowi i radzi mu pójść do nałożnic Dawida (15-23).

Treść: Achitofel chce zabrać 12000 mężczyzn i ruszyć za Dawidem, ale Chuszaj radzi Absalomowi zebrać cały lud i osoboście wyruszyć na wojnę (1-13); wtedy Absalom i wszyscy mężczyźni Izraela powiedzieli: lepsza jest rada Chuszaja Arkity niż rada Achitofela. PAN bowiem postanowił zniweczyć dobrą radę Achitofela, aby PAN sprowadził nieszczęście na Absaloma (14); synowie Sadoka i Abiatara donoszą Dawidowi o planach Absaloma, Dawid przeprawia się przez Jordan (15-29).

Treść: bitwa wojsk Dawida z wojskiem Absaloma. Klęska i śmierć Absaloma (1-18); Joab wysyła posłańców, aby donieśli Dawidowi o klęsce Absaloma, żałoba Dawida (19-33).

Treść: Joab upomina Dawida: Miłujesz tych, którzy cię nienawidzą, a nienawidzisz tych, którzy cię miłują. Pokazałeś bowiem dziś, że dowódcy i słudzy są dla ciebie niczym. Gdyż dzisiaj poznałem, że gdyby Absalom przeżył, a my wszyscy dziś poleglibyśmy, to by ci się bardzo spodobało (1-7); dziesięć pokoleń chce powrotu Dawida. On, słysząc to, także ogłasza, że chce wrócić, ale oddaje przeprawę w rękę Judy, co pozostałe pokolenia mają za złe (8-15,41-43); Dawid wybacza Szimeiemu i Mefiboszetowi, błogosławi Barzillaja, u którego miał dotąd dom w Machanaim (16-40).

Treść: Szeba ogłasza bunt dziesięciu pokoleń przeciw Dawidowi. Dawid wysyła wojsko, aby go ścigało. Znajdują go w Abel i oblagają miasto. Kiedy mieszkańcy się dowiadują, dlaczego miasto jest oblężone, ścinają Szebę i wyrzucają jego głowę przez mur. Wówczas Joab odstępuje od oblężenia (1-26).

Treść: w Izraelu nastaje głód, a PAN informuje Dawida, że to z powodu Saula, który chciał wytępić Gibeonitów. Dawid rozmawia więc z nimi o zadośćuczynieniu. Gibeonici żądają wydania im siedmiu mężczyzn z domu Saula i zabijają ich przez powieszenie. Dawid grzebie zmarłych razem ze zwłokami Saula i Jonatana w ziemi Beniamina, w grobie Kisza, ojca Saula (1-14); wojna z Filistynami, Dawid i jego ludzie zabijają olbrzymów z rodziny Goliata (15-22).

Treść: pieśń Dawida na chwałę PANU, który go wybawił z ręki Saula i wszystkich wrogów (1-51): PAN jest moją skałą, moją twierdzą i moim wybawicielem (1), ziemia poruszyła się i zadrżała, a posady nieba zatrzęsły się i zachwiały od jego gniewu. Z jego nozdrzy unosił się dym, z jego ust buchnął ogień trawiący, węgle zapaliły się od niego. Nachylił niebiosa i zstąpił, a ciemność była pod jego stopami. Dosiadł cherubina i latał, i ukazał się na skrzydłach wiatru. Z ciemności uczynił wokół siebie namiot, z ciemnych wód i z gęstych obłoków nieba. Od jego blasku rozpaliły się węgle ogniste. Zagrzmiał PAN z nieba, Najwyższy wydał swój głos. Wypuścił strzały i rozproszył ich; błyskawicę – i ich rozgromił. I ukazały się głębiny morza, i odsłoniły się fundamenty świata od upomnienia PANA, od podmuchu tchnienia jego nozdrzy. Posłał z wysoka, chwycił mnie, wyciągnął z wielkich wód. Ocalił mnie od mojego potężnego wroga i od tych, którzy mnie nienawidzą, choć byli ode mnie mocniejsi (8-18); miłosierdzie Boga dla sprawiedliwych (21-28); Droga Boga jest doskonała, słowo PANA w ogniu wypróbowane. Tarczą jest dla wszystkich, którzy mu ufają (31); Ty wyzwoliłeś mnie od kłótni ludzkich, zachowałeś mnie, abym był głową narodów. Będzie mi służył lud, którego nie znałem. Cudzoziemcy będą udawać uległość. Jak tylko usłyszą, będą mi posłuszni (44,45).

Treść: ostatnie słowa Dawida (1-7): Duch PANA mówił przeze mnie, a jego słowo jest na moim języku (2), choć mój dom nie jest taki przed Bogiem, to jednak zawarł ze mną wieczne przymierze, utwierdzone we wszystkim i pewne (5); wojownicy Dawida (8-39).

Treść: spis Izraela, gdy szatan pobudził Dawida przeciwko nim, mówiąc: Idź, policz Izraela i Judę (1-9); PAN każe Izraela zarazą za grzech Dawida. Ale gdy Dawid ujrzał Anioła karzącego lud, powiedział do PANA: Oto ja zgrzeszyłem, ja źle postąpiłem. Lecz te owce cóż uczyniły? Proszę, niech twoja ręka obróci się na mnie i na dom mojego ojca (10-17); Dawid kupuje pole, na którym ujrzał anioła, buduje tam ołtarz i składa ofiarę. Plaga w Izraelu zostaje zatrzymana (18-25).