komentarzbiblijny.pl

Strona współpracuje z popularnymi przeglądarkami. Jeśli nie wyświetla się poprawnie w wersji desktop, skorzystaj z wersji mobilnej.

jesteś tutaj:


KOMENTARZ BIBLIJNY

NAJNOWSZE NA STRONIE

--> komentarze proste
--> komentarze rozszerzone
--> wykład Biblijny

POPULARNE W SIERPNIU

NAJNOWSZE KOMENTARZE PROSTE

"Potem przyprowadził barana na całopalenie. I Aaron, i jego synowie włożyli ręce na głowę tego barana. Mojżesz zabił go i pokropił jego krwią ołtarz dokoła. Potem podzielił barana na części i spalił Mojżesz głowę, części i tłuszcz. Wnętrzności zaś i nogi opłukał wodą; i Mojżesz spalił całego barana na ołtarzu. Jest to całopalenie na miłą woń, ofiara ogniowa dla PANA, jak PAN rozkazał Mojżeszowi..."

"Przyprowadził też cielca na ofiarę za grzech, a Aaron i jego synowie włożyli ręce na głowę cielca ofiary za grzech. Następnie Mojżesz zabił go, wziął jego krew i pomazał palcem rogi ołtarza dokoła, i oczyścił ołtarz. Resztę zaś krwi wylał u podstawy ołtarza i poświęcił go dla dokonywania na nim przebłagania. Potem wziął cały tłuszcz pokrywający wnętrzności, płat tłuszczu na wątrobie i obie nerki razem z ich tłuszczem i spalił to Mojżesz na ołtarzu. A cielca, jego skórę, mięso i odchody spalił w ogniu poza obozem, tak jak PAN rozkazał Mojżeszowi."

"Mojżesz wziął też oliwę do namaszczenia i namaścił przybytek oraz wszystkie rzeczy, które w nim były, i poświęcił je. Potem pokropił nią ołtarz siedem razy i namaścił ołtarz wraz ze wszystkimi jego przyborami, również kadź i jej podstawę, aby je poświęcić. Wylał także oliwę do namaszczenia na głowę Aarona i namaścił go, aby go poświęcić."

"I kazał Mojżesz zbliżyć się Aaronowi i jego synom, i obmył ich wodą; Potem włożył tunikę na niego i przepasał go pasem, ubrał go w płaszcz, nałożył na niego efod i przepasał go pasem efodu, i przymocował go nim. Włożył też na niego pektorał i do pektorału włożył Urim i Tummim. Włożył także na jego głowę mitrę, a na mitrze z przodu umieścił złotą blaszkę, świętą koronę, jak PAN rozkazał Mojżeszowi..."

"Potem PAN powiedział do Mojżesza: Weź Aarona i z nim jego synów, ich szaty, oliwę do namaszczenia, cielca na ofiarę za grzech, dwa barany i kosz przaśnych chlebów."

"Paweł, sługa Jezusa Chrystusa, powołany apostoł, odłączony do głoszenia ewangelii Boga; (Którą przedtem obiecał przez swoich proroków w Pismach świętych); O jego Synu, Jezusie Chrystusie, naszym Panu, który według ciała pochodził z potomstwa Dawida; A pokazał z mocą, że jest Synem Bożym, według Ducha świętości, przez zmartwychwstanie."

"Potem Bóg powiedział: Uczyńmy człowieka na nasz obraz według naszego podobieństwa; niech panuje nad rybami morskimi i ptactwem niebieskim, nad bydłem i całą ziemią oraz nad wszelkimi zwierzętami pełzającymi, które pełzają po ziemi. Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boga go stworzył; stworzył ich mężczyzną i kobietą."

NAJNOWSZE KOMENTARZE ROZSZERZONE

"A w czasie drogi, w gospodzie, PAN zastąpił drogę Mojżeszowi i chciał go zabić. Wtedy Sefora wzięła ostry kamień, odcięła napletek swego syna i rzuciła do jego stóp, i powiedziała: Naprawdę jesteś dla mnie oblubieńcem krwi. I PAN odstąpił od niego. Wtedy nazwała go oblubieńcem krwi z powodu obrzezania."

"Zapytał ich: 'A według was, kim jestem?' Wtedy Szymon Piotr odpowiedział: 'Ty jesteś Chrystusem, Synem Boga żywego'. Jezus mu odpowiedział: 'Szczęśliwy jesteś, Szymonie, synu Jony, gdyż nie poznałeś tego ludzką mocą, ale objawił ci to mój Ojciec, który jest w niebie'. Ja zaś mówię tobie, że ty jesteś Skałą. Na tej Skale zbuduję mój Kościół, a potęga piekła go nie zwycięży. Tobie dam klucze królestwa niebieskiego. Cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie'."

"Tak jak Syn Człowieczy nie przyszedł, aby mu służono, ale aby służyć i oddać swoje życie na okup za wielu."

"Lecz wszystkim tym, którzy go przyjęli, dał moc, aby się stali synami Bożymi, to jest tym, którzy wierzą w jego imię; Którzy są narodzeni nie z krwi ani z woli ciała, ani z woli mężczyzny, ale z Boga."

"Czyż nie wiecie, bracia (bo mówię do znających prawo), że prawo panuje nad człowiekiem, dopóki on żyje? Zamężna kobieta bowiem, dopóki mąż żyje, jest z nim związana prawem, a jeśli mąż umrze, zostaje uwolniona od prawa męża. Tak więc, dopóki mąż żyje, będzie nazywana cudzołożnicą, jeśli zostanie żoną innego mężczyzny. Jeśli jednak jej mąż umrze, jest wolna od tego prawa..."

OSTATNIA AKTUALIZACJA

Chrzest w śmierć, o którym mowa w Rzym. 6:3-5, opisuje pokutę, przez którą wierzący podejmują reformę charakteru, tzn. odrzucają (uśmiercają) dotychczasowe uczynki wraz z odpowiadającymi im cechami osobowości, aby następnie dzięki działaniu ducha miłości prawdy odrodzić się do 'nowości życia' przez pogłębianie zrozumienia Słowa Bożego.

NAJNOWSZY WYKŁAD BIBLIJNY

Problem etycznej oceny powstaje, ponieważ wytyczamy sobie w życiu cele, których realizacja wiąże się z ponoszeniem określonych ofiar. Kryteria etyczne pozwalają stwierdzić, czy ofiara jest w szerokim znaczeniu możliwa do poniesienia. Wykład omawia trzy Biblijne kryteria oceny: kryterium prawdy, zaufania oraz woli, a także m.in. podejmuje etyczną ocenę grzechu pierworodnego oraz problem uniwersalności zasad moralnych w kontekście przepisów Starego i Nowego Testamentu.

KOMENTARZ BIBLIJNY - CZĘSTE WYSZUKIWANIA

PODSTAWOWE NAUKI BIBLII W WYKŁADACH

Wykład omawia w możliwie kompleksowy sposób istotę ofiary, którą złożył Jezus Chrystus dla zbawienia człowieka: skąd potrzeba takiej ofiary, w jaki sposób upadek człowieka zdeterminował sposób jej wykonania, dlaczego Jezus musiał umrzeć, jaki związek z ofiarą Jezusa miał jego chrzest i w jaki sposób my dzisiaj z tej ofiary korzystamy.

Istotą usprawiedliwienia jest przywrócenie człowiekowi sprawiedliwości w charakterze, reforma osobowości aż do zupełnej zgodności z zasadami Bożymi. Wykład omawia warunki usprawiedliwienia: pokutę, nawrócenie, poświęcenie i zrodzenie z ducha oraz często pojawiające się w Biblii określenia związane z usprawiedliwieniem: odpuszczenie grzechów, przebaczenie grzechów oraz poczytanie sprawiedliwości.

Zrodzenie z ducha jest odrodzeniem duszy rozumianej jako istota bądź osobowość. W pierwszym znaczeniu zrodzenie z ducha oznacza zmartwychwstanie do duchowej natury; odrodzenie duszy rozumianej jako osobowość jest osiągnięciem przez wierzących podstawowego zakresu zrozumienia prawdy, który umożliwi dalszy prawidłowy rozwój do dojrzałości. Warunkiem doświadczenia zrodzenia z ducha jest spłodzenie - 'zapłodnienie' umysłu słowem o Chrystusie.

Biblijne określenia, takie jak zrodzenie z ducha, chrzest duchem, nowe stworzenie, zadatek, pieczęć i namaszczenie duchem, Ciało Chrystusa, etc. opisują psychikę człowieka z różnych perspektyw. Celem wykładu jest zintegrowanie różnorodnej terminologii nowotestamentalnej dla zilustrowania, w jaki sposób Biblia rysuje spójny obraz psychologii człowieka oraz pokazuje metodę reformy charakteru przez poznawanie i praktykowanie prawdy.

Chrzest duchem jest naszym zanurzeniem w znajomość Słowa Bożego. Warunkiem doświadczenia chrztu jest zrodzenie z ducha, w którym powodowani Boską ofiarniczą miłością agape - miłością prawdy - rozwijamy znajomość, a wraz z nią charakter na obraz Jezusa Chrystusa. Nadprzyrodzone dary są mocą ducha, natomiast nie stanowią jako takie niezbędnego elementu bądź świadectwa doświadczenia chrztu duchem.

Podczas ostatniej wieczerzy z apostołami nasz Pan nakazał spożywanie chleba i wina 'na jego pamiątkę' oraz pokazał ich znaczenie. Wykład wskazuje, kto, kiedy i dlaczego powinien uczestniczyć w Wieczerzy Pańskiej, odwołując się do jej typu określonego w wieczerzy paschalnej.

Pojęcie sądu w Biblii ma cztery zasadnicze znaczenia: 1) pouczenie, 2) próbowanie, 3) karcenie, 4) wyrok. Sąd ludzkości we wszystkich wymienionych znaczeniach będzie miał miejsce w przyszłym Dniu Sądu pod zarządem królestwa Bożego. W obecnym wieku Ewangelii trwa sąd Kościoła: wybranych, którzy mają nadzieję na objęcie stanowisk sędziów w przyszłym Dniu Sądu.

Wykład omawia definicyjnie pojęcia ducha, duszy i ciała w odniesieniu do człowieka jako różne aspekty osobowości, wskazuje relacje między nimi oraz ilustruje znaczenia właściwych hebrajskich i greckich określeń przy pomocy odpowiednich kontekstowych fragmentów Biblii.

Wykład omawia zmartwychwstanie w dwóch aspektach - materialnym oraz metafizycznym, opisującym osobowość. Szczegółowa analiza kontekstowych fragmentów Nowego Testamentu zwraca ponadto uwagę na sens i znaczenie zmartwychwstania ducha jako wstęp do realizacji każdego z wymienionych aspektów zmartwychwstania.

Celem wykładu jest rekonstrukcja chronologii Biblijnej począwszy od stworzenia Adama i wyprowadzenie z niej dat najważniejszych Biblijnych wydarzeń.