Wykłady Biblijne online

Wykład analizuje pojęcie charyzmatu jako dar łaski w postaci 1) określonej zdolności lub cechy umysłu lub charakteru wybranych umożliwiającej im podejmowanie określonego rodzaju usługiwania w społeczności (np. nauczanie, interpretacja proroctw, praca charytatywna), 2) możliwości dokonywania nadprzyrodzonych aktów (mówienie językami, uzdrawianie) lub 3) sprawowania urzędu w społeczności, wynikającego z innych posiadanych charyzmatów (diakon, starszy, prorok). Nakładanie rąk jest znakiem udzielenia charyzmatu - w znaczeniu 2) przez apostołów, w znaczeniu 3) przez starszyznę zborową.

Zobacz wykład Charyzmaty i nakładanie rąk

Chrzest duchem jest naszym zanurzeniem w znajomość Słowa Bożego; dojrzałością kontaktu człowieka wierzącego z treścią Pisma św. Jako proces, chrzest duchem ma swój początek w udzieleniu wybranym przez Boga zadatku ducha, ale swoją pełnię osiąga w samodzielnej aktywności poznawania przez powołanych Słowa Bożego oraz przeobrażeniu charakteru na obraz Jezusa Chrystusa. Nadprzyrodzone dary są mocą ducha, natomiast nie stanowią jako takie niezbędnego elementu bądź świadectwa doświadczenia chrztu duchem.

Zobacz wykład Chrzest duchem

Wykład omawia definicyjnie pojęcia ducha, duszy i ciała w odniesieniu do człowieka jako różne aspekty osobowości, wskazuje relacje między nimi oraz ilustruje znaczenia właściwych hebrajskich i greckich określeń przy pomocy odpowiednich kontekstowych fragmentów Biblii.

Zobacz wykład Duch, dusza i ciało w Biblii

Zrodzenie z ducha jest odrodzeniem duszy rozumianej jako istota bądź osobowość. W pierwszym znaczeniu zrodzenie z ducha oznacza zmartwychwstanie do duchowej natury; odrodzenie duszy rozumianej jako osobowość jest osiągnięciem przez wierzących podstawowego zakresu zrozumienia prawdy, który umożliwi dalszy prawidłowy rozwój do dojrzałości. Warunkiem doświadczenia zrodzenia z ducha jest spłodzenie - 'zapłodnienie' umysłu słowem o Chrystusie.

Zobacz wykład Gennao - zrodzenie czy spłodzenie z ducha?

Nowe Przymierze jest relacją Boga z człowiekiem służącą zapewnieniu wypełniania Boskiego prawa, polegającą na udzielaniu ducha. Miłość prawdy, która wlewana jest w symboliczne serca wybranych, powoduje w nich pragnienie poznawania Słowa Bożego i stosowania go, przez co zmienia nie tylko sposób myślenia, ale także kształtuje od nowa ciało charakteru. Wykład podejmuje temat Nowego Przymierza w kontekście dualizmu prawa i ludzkiej psychiki, koncentrując się na charakterystyce podanej w Jer. 31:31-34. Omawia ponadto m.in. sens okupowej ofiary Pośrednika Nowego Przymierza, symbolikę chleba i wina oraz sposób, w jaki Przybytek i służba kapłańska Starego Przymierza wskazywały na sens służby wierzących w Chrystusa.

Zobacz wykład Nowe Przymierze

Biblijne określenia, takie jak zrodzenie z ducha, chrzest duchem, nowe stworzenie, zadatek, pieczęć i namaszczenie duchem, Ciało Chrystusa, etc. opisują psychikę człowieka z różnych perspektyw. Celem wykładu jest zintegrowanie różnorodnej terminologii nowotestamentalnej dla zilustrowania, w jaki sposób Biblia rysuje spójny obraz psychologii człowieka oraz pokazuje metodę reformy charakteru przez poznawanie i praktykowanie prawdy.

Zobacz wykład Nowe stworzenie i przemiana wewnętrznego człowieka

Wykład omawia w możliwie kompleksowy sposób istotę ofiary, którą złożył Jezus Chrystus dla zbawienia człowieka: skąd potrzeba takiej ofiary, w jaki sposób upadek człowieka zdeterminował sposób jej wykonania, dlaczego Jezus musiał umrzeć, jaki związek z ofiarą Jezusa miał jego chrzest i w jaki sposób my dzisiaj z tej ofiary korzystamy.

Zobacz wykład Ofiara Jezusa Chrystusa

Pojęcie sądu w Biblii ma cztery zasadnicze znaczenia: 1) pouczenie, 2) próbowanie, 3) karcenie, 4) wyrok. Sąd ludzkości we wszystkich wymienionych znaczeniach będzie miał miejsce w przyszłym Dniu Sądu pod zarządem królestwa Bożego. W obecnym wieku Ewangelii trwa sąd Kościoła: wybranych, którzy mają nadzieję na objęcie stanowisk sędziów w przyszłym Dniu Sądu.

Zobacz wykład Sąd ludzkości

Przedmiotem wykładu jest omówienie natury Jezusa Chrystusa - rodzaju ciała, jakie posiadał on 1) w czasie przedludzkiej egzystencji, 2) podczas swojej ziemskiej służby, 3) po zmartwychwstaniu. Ponadto, wykład omawia Biblijne podstawy doktryny o preegzystencji Pana oraz znaczenie określenia "Bóg-człowiek" (które choć z punktu widzenia Biblii jest uzasadnione, to nie oznacza 'pomieszania' dwóch natur: Boskiej i ludzkiej w osobie Zbawiciela).

Zobacz wykład Trzy natury Jezusa Chrystusa

Umysł jest systemem zapamiętywania i przetwarzania informacji. Umysł Chrystusa jest zdolnością poznawania i zapamiętywania prawdy objawionej w Piśmie św. Wykład omawia tytułowy temat przez pryzmat triadycznej koncepcji znaku (referent - reprezentant - interpretant) oraz dychotomii nous/ dianoia - gnosis/ epignosis - słowo/ intuicja.

Zobacz wykład Umysł Chrystusa

Usprawiedliwienie jest procesem rzeczywistej reformy umysłu i charakteru do standardu Bożej sprawiedliwości. Usprawiedliwienie jest w Chrystusie, ponieważ zapewnił on cenę odkupienia człowieka w postaci świadectwa o prawdzie, które wydał w czasie swojej ziemskiej służby, oraz przykładu doskonałego posłuszeństwa. Podstawą usprawiedliwienia jest wiara rozumiana jako przekonanie (znajomość nauk Biblii) i zaufanie (wola ich stosowania). Taka wiara w pokucie uruchamia proces usprawiedliwienia, który przez rozwój znajomości Słowa Bożego powiązany z Jego stosowaniem prowadzi do pełni sprawiedliwości.

Zobacz wykład Usprawiedliwienie w Chrystusie

Podczas ostatniej wieczerzy z apostołami nasz Pan nakazał spożywanie chleba i wina 'na jego pamiątkę' oraz pokazał ich znaczenie. Wykład wskazuje, kto, kiedy i dlaczego powinien uczestniczyć w Wieczerzy Pańskiej, odwołując się do jej typu określonego w wieczerzy paschalnej.

Zobacz wykład Wieczerza Pańska

Wykład analizuje historię stworzenia człowieka i grzechu pierworodnego, opisaną w pierwszych rozdziałach księgi Rodzaju, m.in. w jaki sposób Adam, stworzony na podobieństwo Boże, organizuje chaos świata materialnego w formę edenicznego systemu wartości, w jaki sposób go traci i w jaki sposób Jezus swoją ofiarą zapewnił równoważną cenę odkupienia.

Zobacz wykład W ogrodzie Eden

Pismo św. pokazuje, że wśród wierzących można wyróżnić dwie grupy ludu Pańskiego: wybranych i niewybranych. Opisując doświadczenie wiary obu grup, Słowo Boże używa różnorodnej terminologii, przy czym część określeń właściwie ma zastosowanie tylko do wybranych, część tylko do niewybranych, a część do obu grup. Celem wykładu jest uporządkowanie tych rozmaitych elementów w sposób, który ukaże logikę i piękno Biblijnej nauki dotyczącej powołania.

Zobacz wykład Wybrani, niewybrani i ich doświadczenie wiary

Zmartwychwstanie jest warunkiem życia wiecznego - powstanie ciała rozumianego zarówno w sensie materialnym (nasze obecne ciała ulegają bowiem rozkładowi), jak i w sensie metafizycznym, jako ekspresja naszej podświadomości (charakter). Wykład omawia sens zmartwychwstania ciała charakteru, warunki i pojęcia z tym związane, a także zmartwychwstanie ciała fizycznego - czas i naturę, do jakiej powstają poszczególne klasy ludu Bożego oraz pozostała ludzkość.

Zobacz wykład Zmartwychwstanie

Przedmiotem wykładu jest interpretacja symbolu nierządnicy Babilon, która została opisana w 17. i 18. rozdziale księgi Objawienia. Wykład analizuje siedem charakterystyk Babilonu, które uzasadniają utożsamienie nierządnicy z kościołem powszechnym, jednocześnie poddając w wątpliwość identyfikację Babilonu Wielkiego z imperium rzymskim.

Zobacz wykład Babilon Wielki - matka nierządnic i obrzydliwości ziemi

Celem wykładu jest rekonstrukcja chronologii Biblijnej począwszy od stworzenia Adama i wyprowadzenie z niej dat najważniejszych Biblijnych wydarzeń.

Zobacz wykład Chronologia Biblijna

Wykład omawia 12 rozdział proroctwa Daniela: znaczenie proroczych okresów 1260, 1290 i 1335 dni, działalność księcia Michała, czas końca, czas ucisku oraz następujące po wielkim ucisku zmartwychwstanie ludzkości.

Zobacz wykład Dni Daniela: 1260, 1290, 1335. Interpretacja Dn. 12:1-13

Rzeczownik epifania (gr. epifaneia - objawienie) nie pojawia się w Nowym Testamencie zbyt często. We wszystkich 27 księgach jest tylko sześć przypadków jego użycia oraz cztery przypadki użycia pokrewnego czasownika epifaino. Nasze zainteresowanie epifanią nie wynika jednak z faktu, że w sensie częstotliwości występowania na kartach Biblii jest to rzadki okaz, a raczej z faktu bliskiego związku objawienia Chrystusa z jego drugą obecnością.

Zobacz wykład Epifania - Biblijne znaczenie objawienia Chrystusa

Jezus Chrystus przychodzi powtórnie, aby ustanowić swoje Królestwo, w trzech etapach, które z języka greckiego nazywamy paruzją, apokalipsą i epifanią. Wykład przedstawia temat w dwóch częściach. Część I podaje definicje paruzji, apokalipsy i epifanii, opisując najważniejsze cechy i wydarzenia ww. okresów. Część II przywołuje fragmenty Biblii opisujące wydarzenia związane z powrotem Pana oraz pokazuje, w jaki sposób wpisują się one w obraz zarysowany w części I.

Zobacz wykład Paruzja - apokalipsa - epifania, czyli rzecz o drugim przyjściu Chrystusa

Przedmiotem wykładu jest Pieśń nad Pieśniami - omówienie historii, która została w niej przedstawiona, oraz interpretacja znaczenia w kontekście doświadczeń wierzących wieku Ewangelii - Oblubienicy Chrystusa.

Zobacz wykład Pieśń nad Pieśniami

Kiedy Bóg obiecuje Abrahamowi ziemię na własność, ten pyta Boga "po czym poznam, że ją posiądę?" (Rdz. 15:7,8 NW) Odpowiedź, jaką otrzymuje Abraham, jest znakiem przede wszystkim dla tych, którzy są jego dziećmi z wiary, i którzy dzięki udzielonym wskazówkom mogą rozpoznać czas, w którym należy się spodziewać wypełnienia wszystkich obietnic złożonych przez Boga patriarchom.

Zobacz wykład Równoległości Abrahama

Orędzia do siedmiu kościołów zawarte w 2. i 3. rdz. Objawienia stanowią proroczy opis warunków w domu wiary na przestrzeni całego wieku Ewangelii: wierność pierwotnego kościoła (Efez), prześladowania chrześcijan pod panowaniem Rzymu (Smyrna), rozwój odstępstwa przy jednoczesnym dojściu do władzy doczesnej (Pergamon), pierwsze wysiłki reformatorskie (Tiatyra) i ich kontynuacja pod rządami inkwizycji papieskiej (Sardes), Reformacja (Filadelfia) i oczekiwanie na powrót Chrystusa (Laodycea).

Zobacz wykład Siedem kościołów Apokalipsy

Dwóch świadków opisanych w 11. rozdziale księgi Objawienia przedstawia bardziej zaawansowane nauki Starego i Nowego Testamentu głoszone na dziedzińcu antytypicznej świątyni chrześcijaństwa. Słowo Boże głoszone jest w worach pokuty i żałoby od 755 roku, odkąd kościół dosiadł bestię władzy cywilnej. Głoszenie to trwało 1260 lat, do 2015 roku, w którym spłodzenie z ducha ostatniego kandydata do niebiańskiej chwały zakończyło powołanie wieku Ewangelii. Przez kolejne 14 lat (3,5 dnia) Słowo Boże leży martwe na "ulicy" niewierzącego świata i oczekuje na powrót do życia wraz z rozpoczęciem drugiej obecności (paruzji) Chrystusa. Obecny porządek świata zakończy apokalipsa (trzęsienie ziemi), która utoruje drogę przychodzącemu Królestwu Chrystusa.

Zobacz wykład Wizja dwóch świadków. Interpretacja Obj. 11

Księga Psalmów liczy 150 utworów, które przez większość czytelników Biblii kojarzone są głównie z walorami poetyckimi i ekspresją emocji ich autorów (zdecydowaną większość napisał Dawid). Mniej znanym, choć nie mniej ważnym wątkiem Psalmów, jest element doktrynalny i proroczy. Celem wykładu jest przegląd nauczania księgi Psalmów dotyczącego przyszłych rządów Chrystusa: wyboru tych, którzy będą z nim rządzić, zakończenia obecnego porządku w apokalipsie i warunków przyszłego sądu.

Zobacz wykład Wizja Królestwa Chrystusa w Psalmach

W 2 Krl. 2:8-14 znajduje się opis wędrówki Eliasza i Elizeusza nad Jordan. Eliasz bierze swój płaszcz i uderza nim Jordan, po czym prorocy przedostają się na drugi brzeg. Tam Eliasz zostaje oddzielony od Elizeusza ognistym rydwanem i zabrany w wichrze do nieba, podczas gdy Elizeusz bierze płaszcz Eliasza i uderza nim Jordan, aby ponownie przejść przez rzekę. Podstawową przesłanką wykładu jest przekonanie, że historia ta jest typem - proroctwem, które według takiego samego schematu wydarzeń miało się rozegrać przed pierwszym i drugim przyjściem Pana. Wykład omawia m.in. antytyp (wypełnienie) Eliasza i Elizeusza, uderzenia Jordanu, płaszcza, ognistego rydwanu i wichru oraz dwóch części ducha, którego otrzymał Elizeusz.

Zobacz wykład Dwa uderzenia Jordanu i rozdzielenie Eliasza i Elizeusza. Interpretacja 2 Krl. 2:8-14

Ceremonia Dnia Pojednania w sposób obrazowy pokazuje środki, za pomocą których następuje pojednanie człowieka z Bogiem pod Nowym Przymierzem. Jej centralnym elementem są ofiary, które z jednej strony wskazują na znaczenie tej największej ofiary odkupienia złożonej przez Jezusa Chrystusa, a z drugiej strony także podkreślają potrzebę wstępowania w ślady Pana przez jego wierny Kościół. Wykład omawia szereg elementów, które występują w omawianej ceremonii, m.in. znaczenie ofiary za grzech i ofiary całopalnej, cielca, kozła ofiarnego i kozła dla Azazela, różne ofiary za arcykapłana i jego dom oraz za lud oraz doświadczenia wiary poza obozem.

Zobacz wykład Dzień Pojednania. Interpretacja Kpł. 16

Celem wykładu jest analiza typicznego (symbolicznego) znaczenia wydarzeń związanych z Exodusem narodu wybranego z Egiptu i podróżą do ziemi obiecanej. Podstawową przesłanką jest, iż stanowią one týpos, czyli wzór/ model, według którego odbywa się analogiczna podróż Izraela duchowego. Przez wiarę bowiem opuszczamy Egipt tego świata (jego zasad i wartości), aby pod wodzą Mojżesza-Chrystusa przejść przez morze (chrzest) i udać się w wędrówkę, której celem jest nasze utożsamienie z nim w umyśle i charakterze, abyśmy w tym stanie mogli korzystać z dóbr duchowego Kanaanu prawdy.

Zobacz wykład Exodus jako typ doświadczeń wierzących wieku Ewangelii

Inicjacja kapłańska opisana w Wj. 29 i Kpł. 8 wskazuje na doświadczenia kapłanów pod Nowym Przymierzem. Antytypiczną służbę kapłańską podejmują zrodzeni z ducha wybrani, którzy posiadają zupełną osobowość rozwiniętą w znajomości podstaw prawdy i są gotowi, aby podjąć dalszą pracę w kierunku głębokości nauki Biblijnej oraz pracy nauczania. Poszczególne elementy ceremonii wprowadzania kapłanów na urząd obrazują m.in. potrzebę oczyszczania się z grzechu, przyjmowania Słowa Bożego oraz ustawicznego trwania w poświęceniu przez antytypicznych kapłanów.

Zobacz wykład Inicjacja kapłańska. Interpretacja Wj. 29 i Kpł. 8

Podział Izraela na lud, lewitów i kapłanów pod Przymierzem Zakonu obrazował podział wierzących Wieku Ewangelii na antytypiczny lud, lewitów i kapłanów pod Nowym Przymierzem - to podstawowa przesłanka wykładu. Jego celem jest uporządkowanie podstawowych pojęć Biblijnych względem każdej w wymienionych klas w sposób możliwie najwyraźniej obrazujący wewnętrzną logikę ewangelicznego powołania, jego cele, warunki oraz zasady w odniesieniu do wszystkich wierzących w Chrystusa.

Zobacz wykład Lud, lewici i kapłani Wieku Ewangelii

Oblubienicą Chrystusa jest jego wierny Kościół, który znajdzie się w chwale razem z Panem i razem z nim obejmie Królestwo. Wykład omawia szereg wątków związanych z tym tematem, m.in. tożsamość Oblubienicy w kontekście klas wybranych w antytypicznym Przybytku, kim są druhny Oblubienicy, w jaki sposób Chrystus i Kościół stanowią jedno ciało, czym jest biała szata Oblubienicy i jaki jest jej związek z duchem proroctwa, w jaki sposób Chrystus karmi swój Kościół oraz czym jest wieczerza wesela Baranka i kto bierze w niej udział.

Zobacz wykład Oblubienica i wieczerza wesela Baranka

1 Krl. 18:20-40 opisuje 'pojedynek', do którego doszło między Eliaszem i kapłanami Baala. Wykład omawia te wydarzenia jako proroctwo na wiek Ewangelii, odnosząc je do kontrowersji eucharystycznej, która miała miejsce w XI wieku za sprawą Berengara z Tours.

Zobacz wykład Ofiara ogniowa Eliasza. Interpretacja 1 Krl. 18:20-40

Służba kapłańska należy do prominentnych wątków Biblii obu testamentów. Celem wykładu jest omówienie znaczenia służby kapłańskiej pod Nowym Przymierzem w jej różnych aspektach pokazanych w figurach kapłaństwa Mojżeszowego.

Zobacz wykład Przybytek i służba kapłańska Starego i Nowego Testamentu

Doświadczenia Izraela na puszczy po wyjściu z Egiptu i przekroczeniu Morza Czerwonego obrazują doświadczenia wybranych wieku Ewangelii związane z ich poświęceniem i spłodzeniem z ducha. W tym kontekście Wj. 15:22-16:36 wskazuje na doświadczenia wybranych w związku z duchowym pokarmem i związane z tym cztery postawy wśród ludu Bożego: 1) pijący wodę ze źródła uzdatnionego drzewem, 2) zbierający mannę każdego dnia, 3) zbierający mannę z zapasem na kolejny dzień oraz 4) zbierający wieczorną przepiórkę.

Zobacz wykład Słodka woda, manna i przepiórki. Interpretacja Wj. 15:22-16:36

Przypowieści o talentach i o minach obrazują sytuację spłodzonych z ducha wierzących, którym Pan na czas swojej nieobecności powierzył swoje mienie. W tym kontekście miny przedstawiają ducha miłości prawdy, którego wybrani otrzymują w równej mierze; talenty to indywidualne zdolności i predyspozycje, które wierzący wykorzystują w dziele ewangelizacji i nauczania. Nagrodą wiernych sług będzie 'wejście do radości swego Pana' w chwale Boskiej natury oraz objęcie zarządu w miastach (stanowiska w zarządzie Królestwa Chrystusa). Sługa zły natomiast będzie wyrzucony w ciemności zewnętrzne wielkiego ucisku, którym zakończy się obecny system rzeczy (klasa sługi wiernego będzie wówczas skompletowana w naturze duchowej).

Zobacz wykład Talenty i miny w przypowieściach. Interpretacja Mt. 25:14-30 i Łk. 19:11-27

Okres 3,5-letniej suszy w Izraelu za dni proroka Eliasza zapowiadał analogiczny okres suszy w Izraelu duchowym, polegającej na zagubieniu zrozumienia podstawowych nauk dotyczących człowieczeństwa Pana Jezusa, sensu złożonej przez niego ofiary oraz znaczenia usprawiedliwienia. Wykład analizuje okres 3,5 roku jako odpowiadający w antytypie okresowi 1260 lat, które upłynęły od rozpoczęcia się tzw. kontrowersji ariańskiej w 318 roku do ukończenia dzieła "O Jezusie Chrystusie Zbawicielu" przez Fausta Socyna w roku 1578.

Zobacz wykład Trzy i pół roku suszy za dni Eliasza

Pismo św. wykorzystuje metaforykę agrarną związaną z okresem żniwa/ zbiorem plonów w celu pokazania z różnych perspektyw warunków okresu paruzji/ obecności Pańskiej, która zakończy obecny porządek świata. Wykład koncentruje się na omówieniu trzech podstawowych czynności żniwa w postaci uwielbienia Kościoła (oddzielenie pszenicy od kąkolu), oczyszczenia antytypicznych lewitów oraz karania niewierzącego świata w ucisku Dnia Pańskiego (dojrzałe grona w tłoczni gniewu Pana).

Zobacz wykład Żniwo wieku Ewangelii

Stary Testament jasno, przejrzyście i w wielu miejscach prezentuje stanowisko Pana Boga zabraniające spożywania krwi. Nowy Testament podobnie poleca 'powstrzymywać się od krwi'. Niemniej dla wierzących pod Nowym Przymierzem, a zwłaszcza wierzących w obecnym czasie, kiedy wykorzystanie krwi ma miejsce w procedurach medycznych ratujących życie, odpowiedź na pytanie postawione w tytule wykładu tylko pozornie jest jednoznaczna.

Zobacz wykład Czy Biblia zabrania transfuzji krwi?

Wykład definiuje pojęcie Prawa Mojżeszowego oraz omawia siedem argumentów wskazujących na brak zastosowania Prawa w obliczu wiary: 1) Prawo Mojżeszowe zostało dane cielesnemu Izraelowi w wyniku zawartego przymierza, 2) zmiana kapłaństwa oznacza zmianę prawa, 3) nie jest możliwe całkowite zachowanie Prawa, 4) Prawo nie prowadzi do doskonałości, 5) Prawo było pedagogiem prowadzącym do Chrystusa, 6) Nowy Testament nakazuje zaniechanie przepisu Prawa dotyczącego obrzezania, 7) stosowanie Prawa Mojżeszowego przez wierzących prowadzi do samowoli względem przykazań.

Zobacz wykład Czy chrześcijanin powinien przestrzegać Prawa Mojżeszowego?

Pojęcie prawa opisuje zestaw nakazów i zakazów, które służą realizacji określonego celu. Wykład omawia przepis prawa nie jako cel sam w sobie, ale jako pochodną przykazania miłości, która jest narzędziem czynienia pokoju w sumieniu człowieka i relacjach międzyludzkich. Ponadto, wykład podkreśla wartość pozytywnie definiowanych celów oraz odwagi w ich realizacji w przeciwieństwie do strachu, który jako inhibitor wszelkiego działania stanowi zaprzeczenie idei miłości.

Zobacz wykład "Czy można...?", czyli rzecz o znaczeniu prawa w podejmowaniu decyzji

Zgodnie z definicją podaną w 1 Jn. 3:4, grzech jest przekroczeniem prawa. Wykład analizuje pojęcie grzechu w kontekście prawa Mojżesza i prawa Chrystusa. Omawia pojęcie 'ciała grzechu', problem świadomości w popełnieniu grzechu oraz podkreśla wagę postępowania w wierze, nadziei i miłości, wskazując jednocześnie zastosowanie prawa Mojżesza w życiu chrześcijanina.

Zobacz wykład Definicja grzechu

Problem etycznej oceny powstaje, ponieważ wytyczamy sobie w życiu cele, których realizacja wiąże się z ponoszeniem określonych ofiar. Kryteria etyczne pozwalają stwierdzić, czy ofiara jest w szerokim znaczeniu możliwa do poniesienia. Wykład omawia trzy Biblijne kryteria oceny: kryterium prawdy, zaufania oraz woli, a także m.in. podejmuje etyczną ocenę grzechu pierworodnego oraz problem uniwersalności zasad moralnych w kontekście przepisów Starego i Nowego Testamentu.

Zobacz wykład Etyka w Biblii

Podstawowa różnica między Starym i Nowym Testamentem dotyczy prawa. Każdy poddany Zakonu Mojżesza, który przyjmuje Chrystusa, staje się poddanym prawa Chrystusa, nazywanego także w Nowym Testamencie 'prawem wiary' i 'prawem wolności'. Czym jednak w praktyce jest prawo wolności? Wykład analizuje treść jego przykazań, podkreślając jednocześnie ich relację do prawa Mojżesza.

Zobacz wykład Prawo wolności

Wykład omawia pojęcia prawa (Tora), normy prawnej (nomos) oraz przepisu prawa jako podstawę analizy problemu przestrzegania Zakonu Mojżeszowego przez wierzących w Chrystusa. Celem wykładu jest pokazanie, że Jezus nie usunął prawa, ale dopełnił normę prawa, i według tej dopełnionej normy wypełniamy przepisy Tory jako odnoszące się nie do starego człowieka, jakim byliśmy bez wiary, ale do nowego człowieka, którym staliśmy się przez pokutę i nawrócenie do Chrystusa.

Zobacz wykład Tora i pojęcie prawa w Nowym Testamencie

Człowiek posiada wbudowany mechanizm odróżniania dobra od zła (sumienie). Jego wskazania są jednak reakcjami emocjonalnymi i nie zawsze jednoznacznymi. Dlatego zadaniem, jakie postawił sobie autor wykładu, jest teoretyczne ujęcie zła - próba jego zdefiniowania w oparciu o kryteria intelektualne. W miarę podążania w stronę tak zdefiniowanego celu, wykład podejmuje wątki dotyczące m.in. przyczyn zła, Biblijnej terminologii opisującej zło oraz istnienia Szatana w relacji do pojęcia zła oraz jako bytu osobowego.

Zobacz wykład Zło i istnienie Szatana

Jezus był człowiekiem takim, jak my wszyscy. Posiadał ludzką naturę i podlegał procesowi naturalnego rozwoju. W kontekście tych dwóch okoliczności wykład analizuje rozmaite wypowiedzi Pisma Świętego, aby odpowiedzieć na pytanie, czy Jezus mógł popełnić grzech i czy go kiedykolwiek popełnił.

Zobacz wykład Bezgrzeszność Jezusa Chrystusa

Abrahamowi Bóg obiecał potomstwo jako piasek morski i jak gwiazdy niebieskie. W ten sposób już w księdze Rodzaju zapowiedziano zgromadzenie dwóch klas potomstwa Abrahama: ziemskiego (piasek) i duchowego (gwiazdy). Wykład dokonuje analizy obu domów Izraela. Punktem wyjścia są obietnice dane Abrahamowi wraz z instytucją obrzezania. Następnie wykład ukazuje sposób, w jaki rozwijający się Boski Plan doprowadził do zgromadzenia potomstwa 'ojca wszystkich wierzących' oraz cel i zadania, jakie oba domy będą miały do spełnienia w czasie nadchodzących rządów Chrystusa.

Zobacz wykład Dwa domy Izraela

Śmierć jest konsekwencją grzechu. Bóg powiedział Adamowi: "z drzewa poznania dobra i zła jeść nie będziesz, bo tego dnia, kiedy zjesz z niego, na pewno umrzesz" (Rdz. 2:17). Śmierć miała być konsekwencją nieposłuszeństwa; śmierć duszy, ponieważ "Dusza, która grzeszy, ona umrze" (Ez. 18:4). Z jakiegoś powodu dzisiaj większość chrześcijaństwa naucza nieśmiertelności duszy ludzkiej.

Zobacz wykład Kilka słów o nieśmiertelności duszy

Przedmiotem wykładu jest analiza dwóch rodzajów rozumowania - dedukcji i redukcji - w celu pokazania, do jak różnych wniosków można dojść w tym samym przedmiocie, stosując te dwie różne metody. Badacze Biblii powinni mieć przynajmniej świadomość, jaką metodę dowodzenia stosują, aby skuteczniej móc ustrzec się jej błędów. Na przykładzie doktryny Trójcy pokazuję w wykładzie na wielu przykładach, jakie ryzyka wiążą się z rozumowaniem redukcyjnym i dlaczego dedukcja jest preferowaną metodą interpretacji Biblii, a z całą pewnością bezpieczniejszą w dochodzeniu prawdy.

Zobacz wykład Krótki traktat o metodzie interpretacji Biblii na przykładzie doktryny Trójcy

Termin 'sukcesja apostolska' opisuje proces przekazywania władzy nauczania w kościele. Wykład analizuje Biblijne podstawy sukcesji, odnosząc się do wyboru starszych przez mianowanie i głosowanie. Podkreśla jednocześnie wagę posłuszeństwa Ewangelii Chrystusa raczej niż obranemu w ten czy inny sposób starszemu/ biskupowi.

Zobacz wykład Sukcesja apostolska