Pieśń nad Pieśniami - symbolika i interpretacja

Omówienie Pieśni nad Pieśniami

Pieśń nad Pieśniami można rozpatrywać przynajmniej w trzech wymiarach: poetyckim, narracyjnym i proroczym. Wymiar poetycki nie jest właściwym obiektem analizy niniejszego wykładu, choć warto zauważyć, że utwór najbardziej znany jest właśnie ze swoich walorów językowych. Do tego aspektu zdaje się nawiązywać sama nazwa: "Pieśń nad Pieśniami Salomona" (PnP 1:1). W języku hebrajskim przymiotnik nie ma stopnia wyższego i najwyższego, a jedynie stopień równy. Gdyby dla przykładu ktoś chciał porównać dwie osoby, powiedziałby o kimś lepszym, że jest 'dobry od niego'. Gdyby z kolei chciał użyć stopnia najwyższego, użyłby liczby mnogiej. I tak na przykład mamy Świątnicę Świątnic, tzn. Świątnicę Najświętszą. Tak też mamy Pieśń nad Pieśniami, czyli pieśń najwspanialszą, najlepszą. Z punktu widzenia egzegezy Biblii najistotniejszy dla wierzących wydaje się być aspekt proroczy. Ugruntowanym bowiem w Nowym Testamencie sposobem prezentacji Kościoła jako społeczności wierzących w Jezusa Chrystusa jest przedstawienie go pod symbolem Oblubienicy (zobacz wykład Oblubienica i wieczerza wesela Baranka). Z tej perspektywy Pieśń może być widziana jako zapowiedź doświadczeń wierzących wieku Ewangelii. Element narracyjny występuje w Pieśni, ale jest bardzo fragmentaryczny. Pieśń nad Pieśniami nie jest powieścią - nie opowiada historii w sensie następujących po sobie zdarzeń. Raczej koncentruje się na konkretnych wątkach związanych z funkcjonowaniem wierzących w całym okresie wieku Ewangelii, sięgając aż do początku królestwa Chrystusa.

Bardzo ogólnie mówiąc, trzy główne postacie to Oblubieniec, Oblubienica i król Salomon. Salomon zakochuje się w wiejskiej dziewczynie, którą zabiera do swojego pałacu i zabiega o jej względy. Ona jednak jest zakochana w pasterzu i jemu chce pozostać wierna. Dziewczyna reprezentuje Kościół wieku Ewangelii - prawdziwie wybrany i poświęcony lud Pański. Dziewczyna zakochana jest w pasterzu, podobnie jak wierzący 'zakochani' są w charakterze i naukach Jezusa Chrystusa, tak jak zostały one przedstawione w Nowym Testamencie. Salomon przedstawia 1) na wiek Ewangelii - charakter i nauki Jezusa Chrystusa, tak jak są one przedstawiane przez wyznania chrześcijaństwa; 2) na Tysiącletnie Królestwo - Jezusa Chrystusa w chwale. Wielu wierzących, choć pragnęli oni czystej wody prawdy o Chrystusie i Boskim planie zbawienia, to jednak na różnych etapach swojego życia (a często i przez całe życe) w okresie wieku Ewangelii byli więźniami antytypu Salomona - instytucjonalnego chrześcijaństwa. Szczególnie ciekawe w tym kontekście są fragmenty PnP. 2:8-17 (Oblubieniec wzywający dziewczynę do opuszczenia pałacu Salomona) oraz 3:1-5 i 5:2-7 (doświadczenia dziewczyny w oczekiwaniu na powrót ukochanego). W Pieśni pojawiają się także 'córki jerozolimskie' - naturalni Żydzi, z którymi wierzący w Chrystusa prowadzą dialog (PnP. 5:8-16) oraz siostry Oblubienicy, reprezentujące pozostałe klasy ludu Pańskiego (Pnp. 6:13; 8).

Interpretacja werset po wersecie