Księga Abdiasza liczy 21 wersetów i w kanonie Biblii jest dłuższa jedynie od drugiego i trzeciego listu apostoła Jana. Abdiasz ogłasza nieunikniony wyrok Pański dla Edomu (wersety 1-9). Edomici byli potomkami Ezawa, który otrzymał imię Edom. Brat Ezawa, Jakub, otrzymał imię Izrael i był ojcem narodu izraelskiego. Szorstkie relacje między braćmi znalazły swoje przedłużenie w niełatwej historii stosunków między Edomem i Izraelem. Kiedy jednak Izrael został zaatakowany i wzięty do niewoli w Babilonie, Edomici nie tylko nie przyszli z pomocą, ale wręcz pomogli najeźdzcy, zabijali uciekających Żydów i plądrowali ich majątek (wersety 10-14). Z tej przyczyny Bóg wydaje na Edom swój wyrok. Werset 15 rozpoczyna ostatnią sekcję księgi, ogłaszającą "dzień PANA dla wszystkich narodów". W języku hebrajskim Edom = Ezaw zapisuje się tymi samymi literami co Adam = ludzkość. Świat ludzkości - wszystkie narody - winne są tych samych przestępstw, co Edom i je wszystkie spotka Dzień Pański jako zapłata za niegodziwość. Obecny porządek świata zakończy się w apokalipsie, a na jego gruzach założone zostanie nowe królestwo, które "będzie należeć do PANA". W tym czasie "Ci z krainy południa" - Boży naród wybrany Izrael, weźmie w posiadanie narody i stanie się ziemskim centrum Królestwa Boga, a zwycięzcy powołania Wieku Ewangelii ('wybawiciele') 'wstąpią na górę Syjon' (odziedziczą chwałę duchowej natury), aby wystąpić w roli sędziów ludzkości podczas przyszłego dnia sądu (będą "sądzić górę Ezawa").
Słownik Biblijny
Pokuta - (gr. metanoia) - dosłownie 'zmiana myślenia' - motywowane miłością obowiązkową (pobożnością) odwrócenie się od postępowania sprzecznego z zasadami Bożymi, dezaprobata dla grzechu
Nawrócenie - (gr. epistrofe) - dosłownie 'zmiana, zwrot' - wynikająca z pokuty aprobata dla zasad Bożych, pozytywna ocena sprawiedliwego postępowania
Poświęcenie - 1) oddzielenie od grzechu, 2) służba dla Słowa Bożego w jego badaniu, nauczaniu i ewangelizacji
Nowe stworzenie - nowy umysł człowieka zapoczątkowany przez spłodzenie z ducha, kształtowany przez rozwój znajomości prawdy i dojrzałość jej stosowania
Spłodzenie z ducha - zapoczątkowanie nowego stworzenia przez ducha miłości prawdy, który udzielany jest wybranym na warunku pokuty w imię Jezusa Chrystusa
Zrodzenie z ducha - 1) zapoczątkowanie nowej osobowości przez pracę nowego stworzenia w kierunku utrwalenia w charakterze pozyskanego wzoru prawdy, 2) zmartwychwstanie do duchowej natury
Chrzest duchem - dosłownie 'zanurzenie w naukę'. Rozwój w dojrzałości zrozumienia i stosowania prawdy
Ciało Chrystusa - wspólnota wszystkich wierzących w Jezusa Chrystusa
Królewskie kapłaństwo - wierzący, którzy dzięki ofiarnej służbie dla Ewangelii mają nadzieję zmartwychwstania do duchowej natury, gdzie zajmą stanowiska w zarządzie królestwa Chrystusa
Powołanie - 1) ogłaszanie Ewangelii zapraszające słuchających do pokuty i nawrócenia, 2) udzielenie przez Boga ducha nowego zrodzenia wybranym, którzy słuchają Ewangelii i podejmują pokutę
Usprawiedliwienie - proces naprawy charakteru człowieka aż do całkowitej zgodności z Boską sprawiedliwością
Odkupienie - zapewnienie przez Jezusa Chrystusa równoważnej ceny za przestępstwo Adama - ceny doskonałego posłuszeństwa Bogu w wydawaniu świadectwa prawdzie
Zadatek ducha - agape - miłość prawdy, która jest źródłem odnowienia 1) umysłu przez pogłębiające się zrozumienie Słowa Bożego oraz 2) charakteru poprzez wytrwałe jego stosowanie
Dzień sądu - okres tysiącletniego królestwa Chrystusa, poczas którego zmartwychwstała ludzkość będzie sądzona we wszystkich czterech znaczeniach sądu obejmujących nauczanie, próbowanie, karcenie i wyrok
Zmartwychwstanie - odrodzenie 1) ciała materialnego - odtworzenie fizycznej/ duchowej powłoki istoty, 2) ciała duchowego - odrodzenie charakteru, zmiana sposobu postępowania dokonana przez pokutę i nawrócenie
Wewnętrzny człowiek - osobowość: duch umysłu i ciało charakteru (Rzym. 7:22,23)
Zobacz pełny Słownik Biblijny