Streszczenie księgi Amosa

Amos był mieszkańcem Judy, ale Pan powołał go, aby głosił w północnym, dziesięciopokoleniowym królestwie Izraela. On sam mówi o sobie: "Nie byłem prorokiem ani nawet synem proroka, lecz byłem pasterzem bydła i tym, który zbiera figi sykomory. Ale PAN mnie wziął, gdy chodziłem za bydłem, i powiedział do mnie PAN: Idź, prorokuj memu ludowi Izraelowi" (Am. 7:14,15). Z pierwszego wersetu księgi dowiadujemy się z kolei, że okres służby proroka przypadał w czasie rządów Uzzjasza w Judzie i Jeroboama II w Izraelu, czyli pod koniec IX wieku p.n.e. Księga Amosa zapowiada Boski wyrok przeciwko okolicznym narodom wrogim narodowi wybranemu, ale koncentruje się na Izraelu, który czeka wyrok Pański, zniszczenie i uprowadzenie w niewolę, "ponieważ odrzucili prawo PANA i nie przestrzegali jego przykazań". Dziewiąty rozdział proroctwa zapowiada czasy odnowy, ale tylko 'Przybytku Dawida', ponieważ północne królestwo ma zostać doszczętnie zniszczone:

+

Rozdział 1

+

Rozdział 2

+

Rozdział 3

+

Rozdział 4

+

Rozdział 5

+

Rozdział 6

+

Rozdział 7

+

Rozdział 8

+

Rozdział 9


Przekłady wykorzystane w komentarzu Biblijnym:
UBG - Uwspółcześniona Biblia Gdańska (2017)
 
Data publikacji:
Ostatnia aktualizacja: 24-01-2025


komentarzbiblijny.pl