Streszczenie i komentarze do proroctwa Daniela

Treść: najazd króla Babilonu na Judę w trzecim roku Joakima, rabunek świątyni i uprowadzenie Daniela (1-7); Daniel odmawia potraw ze stołu króla, przez 10 dni jest na próbę karmiony warzywami, ale próbę przechodzi i przełożony pozwala mu jeść warzywa zamiast królewskich potraw (8-16); Bóg dał wiedzę i zrozumienie we wszelkim piśmie oraz mądrość Danielowi oraz trzem jego towarzyszom: Chananiaszowi (Szadrak), Miszaelowi (Meszak) i Azariaszowi (Abed-Nego). Ponadto Danielowi dał zrozumienie wszelkich widzeń i snów (7,17-20); Daniel był tam aż do pierwszego roku króla Cyrusa (21).

Treść: sen Nabuchodonozora: król żąda, aby magowie mu ten sen przypomnieli i zinterpretowali, a wobec ich niemożności nakazuje ich zgładzić (1-12); Daniel prosi króla o szansę na wykonanie zadania, a następnie prosi Boga o łaskę i oznajmienie snu (13-18); Bóg oznajmia Danielowi sen, dziękczynna modlitwa proroka (19-23); Daniel staje przed królem i wyjaśnia sen o posągu (24-49): sen dotyczy dni ostatnich (28), opis snu (31-35), interpretacja (36-45), wywyższenie Daniela (46-49).

Treść: Nabuchodonozor buduje złoty posąg i rozkazuje wszystkim zarządcom Babilonu oddać mu cześć (1-6); Szadrak, Meszak i Abed-Nego nie oddają pokłonu, dlatego król rozkazuje wrzucić ich do ognistego pieca (7-20); nie doznają jednak szkody, a w piecu widać czterech przechadzających się mężczyzn, czwarty podobny do syna Bożego (21-27); Nabuchodonozor wychwala Boga i awansuje trzech Izraelczyków (28-30).

Treść: Nabuchodonozor zwołuje mędrców, aby wyjaśnili sen o drzewie, które anioł z nieba nakazuje ściąć, a pień jest włożony w okowy na siedem czasów (1-17); Daniel wyjaśnia sen królowi: drzewo, które ma być ścięte, to jego władza (18-27); wypełnienie proroctwa i uwielbienie Boga po wypełnieniu siedmiu czasów (28-37).

Treść: podczas uczty królewskiej król Baltazar nakazał przynieść naczynia zrabowane ze świątyni w Jerozolimie, aby z nich pić ku chwale obcych bogów (1-4); pojawia się ręka, która pisze na ścianie tajemnicze słowa (5); król zwołuje mędrców do odczytania pisma, a kiedy oni zawodzą, nakazuje za namową królowej przywołać Daniela (6-16); Daniel przypomina upokorzenie Nabuchonozora i wypomina, że Baltazar nie wyniósł z tego żadnej lekcji (17-24); Daniel interpretuje cztery słowa: Mene, Mene, Tekel, Uparsin (25-28); Babilon zostaje zdobyty tej samej nocy przez Dariusza Meda (30,31).

Treść: wrogowie Daniela chcą go usunąć i w tym celu namawiają króla do wydania dekretu zabraniającego poddanym modlitwy (1-9); Daniel nie przestrzega dekretu, zostaje postawiony przed królem i skazany na wrzucenie do lwiej jamy (10-17); następnego dnia rano Dariusz odkrywa, że Daniel żyje, nakazuje go więc wyciągnąć z jamy, a na wrzucenie do niej skazuje jego oskarżycieli (18-24); Dariusz wydaje dekret chwalący Boga Daniela (25-28).

Treść: wizja czterech bestii i małego rogu (1-8); wizja tronu Bożego i rozpoczęcie sądu (9,10); śmierć bestii i zabranie władzy pozostałym bestiom (11,12); wizja przekazania władzy Synowi Człowieczemu (13,14); interpretacja wizji (15-28): opis małego rogu, który wyrasta na największy, usuwa trzy inne rogi i rozpoczyna prześladowanie świętych (20,21,24,25), a królestwo, władza i wielkość królestwa pod całym niebem zostaną oddane ludowi świętych Najwyższego (27).

Treść: wizja barana, który zostaje pokonany przez kozła (1-7); w szczycie potęgi kozioł traci róg, a na jego miejsce wyrastają cztery (8); z jednego z rogów wyrasta mały róg, który odejmuje ofiarę ustawiczną i rzuca prawdą o ziemię (9-12); oczyszczenie świątyni po upływie 2300 wieczorów i poranków (13,14); widzenie spełni się w czasie ostatecznym (17); wyjaśnienie wizji o baranie, koźle i małym rogu (19-27).

Dn. 8:14

"I powiedział do mnie: Aż do dwóch tysięcy trzystu wieczorów i poranków. Wtedy świątynia zostanie oczyszczona" (UBG)

Komentarz: świątynią, która ma zostać oczyszczona/ usprawiedliwiona według Dn. 8:14, są powołani, którzy przez ducha prawdy zostali spłodzeni do duchowej natury jako uczestnicy antytypicznej duchowej świątyni w jej kapłanach i lewitach. Pieczętowanie kapłaństwa ma jednak zakończyć się wcześniej - do momentu rozpoczęcia się drugiej obecności Chrystusa. Ci z powołanych, którzy w tym czasie nie uzyskają stanowisk kapłańskich, będą mieli 2300 wieczorów i poranków zaznaczonych w proroctwie (6 lat i 5 miesięcy), aby podjąć swoje poświęcenie i zostać zapieczętowanymi jako antytypiczni lewici. Wraz z końcem proroczego okresu duchowa/ niebiańska świątynia w jej kapłanach i lewitach zostanie skompletowana.

Zobacz rozszerzony komentarz do Dn. 8:14

Kontekstowe tematy Biblijne do rozdziału 8:

• Dni Daniela: 1260, 1290, 1335 (wykład)
• Przypowieść o dziesięciu pannach (Mt. 25:1-13)
• Przypowieść o dwóch domach: na skale i na piasku (Mt. 7:24-27)

Treść: Daniel dowiaduje się z proroctwa Jeremiasza, że 70 lat spustoszenia Jerozolimy ma sie wkrótce wypełnić i prosi Boga o łaskę dla Izraela (1-19); odwiedza go anioł Gabriel, który wyjawia mu proroctwo o 70 tygodniach (20-27).

Dn. 9:24-27

"Siedemdziesiąt tygodni wyznaczono nad twoim ludem i twoim świętym miastem na zakończenie przestępstwa, na zgładzenie grzechów i na przebłaganie za nieprawość, na wprowadzenie wiecznej sprawiedliwości, na opieczętowanie widzenia i proroctwa oraz na namaszczenie Najświętszego. (25) Dlatego wiedz i zrozum, że od wyjścia nakazu o przywróceniu i odbudowaniu Jerozolimy aż do Księcia Mesjasza będzie siedem tygodni i sześćdziesiąt dwa tygodnie. Zostaną odbudowane ulica i mur, ale w czasach trudnych. (26) A po tych sześćdziesięciu dwóch tygodniach zostanie zabity Mesjasz, lecz nie za siebie. A lud księcia, który przyjdzie, zniszczy miasto i świątynię i jego koniec nastąpi wśród powodzi; i do końca wojny są postanowione spustoszenia. (27) Utrwali przymierze z wieloma przez jeden tydzień. A w połowie tego tygodnia sprawi, że ustanie ofiara spalana i ofiara z pokarmów, a przez mnóstwo obrzydliwości uczyni spustoszenie aż do końca, i wyleje się to, co postanowione, na tego, który ma być spustoszony" (UBG)

Komentarz: Bóg zapowiada przez proroka Daniela, że czas szczególnej łaski dla Izraela, będącego wówczas w niewoli babilońskiej za uporczywą niewierność przymierzu z Bogiem, zostanie przedłużony o 70 symbolicznych tygodni, czyli 490 lat. Okres ten rozpoczął się w 455 r. p.n.e., a zakończył w 36 r n.e. W tym czasie Izrael miał pokutować i przyjąć Mesjasza. Nie uczynił tego, w związku z czym Bóg odsunął go od swojej szczególnej łaski, co skutkowało rozszerzeniem powołania Ewangelii na pogan, a także spustoszeniem Jerozolimy i oddaniem ziemi Izraela w obce ręce.

Zobacz rozszerzony komentarz do Dn. 9:24-27

Kontekstowe tematy Biblijne do rozdziału 9:

• Obrzydliwość spustoszenia (Mt. 24:15-22)
• Dwójnasób karania Izraela (Iz. 40:1,2)

Treść: widzenie męża ubranego w lnianą szatę nad brzegiem rzeki, który zapowiada przekazanie Danielowi wizji tego, co ma sie stać z jego ludem w dniach ostatecznych (1-21).

Treść: zmagania króla północy i króla południa (1-45).

Dn. 11:31-35

"A powstaną przez niego wojska, które zbezczeszczą świątynię-twierdzę i zniosą codzienną ofiarę, a postawią obrzydliwość spustoszenia. (32) A tych, którzy będą postępować niegodziwie przeciwko przymierzu, splugawi pochlebstwem. Ale lud znający swego Boga umocni się i będzie działać. (33) A rozumni wśród ludu będą nauczać wielu, ale będą padać od miecza, od ognia, od niewoli i od łupu przez wiele dni. (34) Gdy padną, będą mieli niewielką pomoc i wielu przyłączy się do nich pochlebstwem. (35) Spośród tych rozumnych niektórzy padną, aby byli doświadczeni, oczyszczeni i wybieleni aż do czasu ostatecznego, bo to jeszcze potrwa aż do czasu wyznaczonego" (UBG)

Komentarz: obrzydliwość spustoszenia, o której mówi prorok Daniel w Dn. 11:31, jest wydarzeniem o podwójnym charakterze. W typie obrzydliwość (pogańskie wojska Rzymu) sprowadziła spustoszenie na świątynię jerozolimską (Sanktuarium), burząc ją w 70 r. n.e. i odejmując w ten sposób ofiarę ustawiczną (ofiary składane w świątyni). W antytypie pogańskie nauki i praktyki stanęły w miejscu świętym (duchowej świątyni wierzących w Chrystusa), odejmując tym samym ofiarę ustawiczną (wprowadzając do kościoła szereg błędów dotyczących m.in. sensu i istoty ofiary Jezusa Chrystusa). Kościół instytucjonalny, który w ten sposób odszedł od prawdy, sięgnął po władzę cywilną, aby następnie wykorzystać ją do pustoszenia Bożej świątyni, tzn. prześladowania i fizycznej eliminacji tych, którzy odważali się potępiać jego nauki niezgodne z Biblią i niebiblijne praktyki.

Zobacz rozszerzony komentarz do Dn. 11:31-35

Kontekstowe tematy Biblijne do rozdziału 11:

• Człowiek grzechu (2 Tes. 2:3-10)
• Dni Daniela: 1260, 1290, 1335 (wykład)

Treść: wybawienie w Dzień Pański zapisanych w księdze (1); zapowiedź zmartwychwstania (2); wieczna chwała dla mądrych i nauczycieli prawdy (3); rozmnożenie wiedzy w czasie ostatecznym (5); prorocze okresy: 1260, 1290 i 1335 dni (5-12); zapowiedź zmartwychwstania Daniela (13).