Księga Hioba opisuje historię człowieka, który przedstawiony jest jako "doskonały i prawy, i bojący się Boga, a stroniący od zła". Bóg wielce mu błogosławi we wszystkim, ale szatan sugeruje, że bogobojność Hioba nie jest bezinteresowna, w związku z czym Bóg zgadza się poddać go próbie. Początek księgi opisuje, w jaki sposób człowiek sukcesu, jakim był Hiob, traci wszystko i staje się pokrytym wrzodami nędzarzem. W dalszej części księga stanowi serię przemów Hioba i jego przyjaciół - Elifaza z Temanu, Bildada z Szuach i Sofara z Naamy - którzy go odwiedzają i przekonują, że jego sytuacja jest skutkiem ciężkiego grzechu i karą od Boga. Kiedy Hiob się broni, wkracza na scenę Elihui i przyłącza się do jego krytyki. Serię mów kończy przemowa Boga, który wykazuje błąd rozumowania przyjaciół Hioba - to nie wina Hioba, ale działanie behemota - chaosu i przypadkowości życia, które czasem sprawiają, że ludzie cierpią bez względu na swoje winy lub zasługi. Bóg chwali Hioba i przywraca go do poprzedniego stanu:
jesteś tutaj: strona główna > baza komentarzy > stary testament > hioba
Słownik Biblijny
Pokuta - (gr. metanoia) - dosłownie 'zmiana myślenia' - motywowane miłością obowiązkową (pobożnością) odwrócenie się od postępowania sprzecznego z zasadami Bożymi, dezaprobata dla grzechu
Nawrócenie - (gr. epistrofe) - dosłownie 'zmiana, zwrot' - wynikająca z pokuty aprobata dla zasad Bożych, pozytywna ocena sprawiedliwego postępowania
Poświęcenie - 1) oddzielenie od grzechu, 2) służba dla Słowa Bożego w jego badaniu, nauczaniu i ewangelizacji
Nowe stworzenie - nowy umysł człowieka zapoczątkowany przez spłodzenie z ducha, kształtowany przez rozwój znajomości prawdy i dojrzałość jej stosowania
Spłodzenie z ducha - zapoczątkowanie nowego stworzenia przez ducha miłości prawdy, który udzielany jest wybranym na warunku pokuty w imię Jezusa Chrystusa
Zrodzenie z ducha - 1) zapoczątkowanie nowej osobowości przez pracę nowego stworzenia w kierunku utrwalenia w charakterze pozyskanego wzoru prawdy, 2) zmartwychwstanie do duchowej natury
Chrzest duchem - dosłownie 'zanurzenie w naukę'. Rozwój w dojrzałości zrozumienia i stosowania prawdy
Ciało Chrystusa - wspólnota wszystkich wierzących w Jezusa Chrystusa
Królewskie kapłaństwo - wierzący, którzy dzięki ofiarnej służbie dla Ewangelii mają nadzieję zmartwychwstania do duchowej natury, gdzie zajmą stanowiska w zarządzie królestwa Chrystusa
Powołanie - 1) ogłaszanie Ewangelii zapraszające słuchających do pokuty i nawrócenia, 2) udzielenie przez Boga ducha nowego zrodzenia wybranym, którzy słuchają Ewangelii i podejmują pokutę
Usprawiedliwienie - proces naprawy charakteru człowieka aż do całkowitej zgodności z Boską sprawiedliwością
Odkupienie - zapewnienie przez Jezusa Chrystusa równoważnej ceny za przestępstwo Adama - ceny doskonałego posłuszeństwa Bogu w wydawaniu świadectwa prawdzie
Zadatek ducha - agape - miłość prawdy, która jest źródłem odnowienia 1) umysłu przez pogłębiające się zrozumienie Słowa Bożego oraz 2) charakteru poprzez wytrwałe jego stosowanie
Dzień sądu - okres tysiącletniego królestwa Chrystusa, poczas którego zmartwychwstała ludzkość będzie sądzona we wszystkich czterech znaczeniach sądu obejmujących nauczanie, próbowanie, karcenie i wyrok
Zmartwychwstanie - odrodzenie 1) ciała materialnego - odtworzenie fizycznej/ duchowej powłoki istoty, 2) ciała duchowego - odrodzenie charakteru, zmiana sposobu postępowania dokonana przez pokutę i nawrócenie
Wewnętrzny człowiek - osobowość: duch umysłu i ciało charakteru (Rzym. 7:22,23)
Zobacz pełny Słownik Biblijny