Prorok Izajasz działał w Judzie za dni królów Uzjasza, Jotama, Achaza i Ezechiasza. Proroctwo jest jednym z najdłuższych w Biblii - liczy 66 rozdziałów. W treści można wyróżnić kilka głównych, powtarzalnych wątków: 1) napiętnowanie grzechów Izraela i zapowiedź zniszczenia przez Chaldejczyków, 2) wyroki na sąsiednie narody (m.in. Chaldejczyków, Aramejczyków, Efraima, Moab, Kusz, Egipt), 3) zapowiedź wybawienia Izraela, 4) opis rządów mesjańskich i przyszła chwała Izraela, 5) proroctwa o Mesjaszu, 6) sąd nad narodami w czasie Dnia Pańskiego. Zupełnie inny charakter mają rozdziały 36-39, które opisują wybawienie zgotowane przez Pana królestwu Ezechiasza, pomór armii asyryjskiej i cudowne ozdrowienie Ezechiasza, któremu Bóg przedłużył życie o 15 lat. Szereg wypowiedzi Izajasza kładzie grunt pod nauczanie Nowego Testamentu dotyczące m.in. powołania pogan do Kościoła i dnia sądu dla świata pod rządami Chrystusa. Poniższe streszczenie ukazuje główne wątki proroctwa, a także uwypukla najbardziej istotne zdaniem autora Komentarza wypowiedzi proroka:
jesteś tutaj: strona główna > baza komentarzy > stary testament > izajasza
SŁOWNIK BIBLIJNY
Pokuta - (gr. metanoia) - dosłownie 'zmiana myślenia' - motywowane miłością obowiązkową (pobożnością) odwrócenie się od postępowania sprzecznego z zasadami Bożymi, dezaprobata dla grzechu
Nawrócenie - (gr. epistrofe) - dosłownie 'zmiana, zwrot' - wynikająca z pokuty aprobata dla zasad Bożych, pozytywna ocena sprawiedliwego postępowania
Poświęcenie - 1) oddzielenie od grzechu, 2) służba dla Słowa Bożego w jego badaniu, nauczaniu i ewangelizacji
Nowe stworzenie - nowy umysł człowieka zapoczątkowany przez spłodzenie z ducha, kształtowany przez rozwój znajomości prawdy i dojrzałość jej stosowania
Spłodzenie z ducha - zapoczątkowanie nowego stworzenia przez ducha miłości prawdy, który udzielany jest wybranym na warunku pokuty w imię Jezusa Chrystusa
Zrodzenie z ducha - 1) zapoczątkowanie nowej osobowości przez pracę nowego stworzenia w kierunku utrwalenia w charakterze pozyskanego wzoru prawdy, 2) zmartwychwstanie do duchowej natury
Chrzest duchem - dosłownie 'zanurzenie w naukę'. Rozwój w dojrzałości zrozumienia i stosowania prawdy
Ciało Chrystusa - wspólnota wszystkich wierzących w Jezusa Chrystusa
Królewskie kapłaństwo - wierzący, którzy dzięki ofiarnej służbie dla Ewangelii mają nadzieję zmartwychwstania do duchowej natury, gdzie zajmą stanowiska w zarządzie królestwa Chrystusa
Powołanie - 1) ogłaszanie Ewangelii zapraszające słuchających do pokuty i nawrócenia, 2) udzielenie przez Boga ducha nowego zrodzenia wybranym, którzy słuchają Ewangelii i podejmują pokutę
Usprawiedliwienie - proces naprawy charakteru człowieka aż do całkowitej zgodności z Boską sprawiedliwością
Odkupienie - zapewnienie przez Jezusa Chrystusa równoważnej ceny za przestępstwo Adama - ceny doskonałego posłuszeństwa Bogu w wydawaniu świadectwa prawdzie
Zadatek ducha - agape - miłość prawdy, która jest źródłem odnowienia 1) umysłu przez pogłębiające się zrozumienie Słowa Bożego oraz 2) charakteru poprzez wytrwałe jego stosowanie
Dzień sądu - okres tysiącletniego królestwa Chrystusa, poczas którego zmartwychwstała ludzkość będzie sądzona we wszystkich czterech znaczeniach sądu obejmujących nauczanie, próbowanie, karcenie i wyrok
Zmartwychwstanie - odrodzenie 1) ciała materialnego - odtworzenie fizycznej/ duchowej powłoki istoty, 2) ciała duchowego - odrodzenie charakteru, zmiana sposobu postępowania dokonana przez pokutę i nawrócenie
Wewnętrzny człowiek - osobowość: duch umysłu i ciało charakteru (Rzym. 7:22,23)
Zobacz pełny Słownik Biblijny