Streszczenie księgi Jonasza

Jonasz był prorokiem Bożym posłanym do północnego królestwa Izraela w czasie rządów Jeroboama II (2 Krl. 14:23-25). Jego imię oznacza gołębia. W konteście Rdz. 8:10,11 widzimy Jonasza jako posłańca nadziei dla odstępczego narodu, który ma zwiastować im odrodzenie. Księga Jonasza opowiada jednak historię innej misji, którą Bóg wyznaczył prorokowi, a mianowicie misji ogłoszenia wyroku Bożego w Niniwie, stolicy Asyrii, naówczas mocarstwa wrogiego 10-pokoleniowemu królestwu. Z tej przyczyny Jonasz tej misji podjąć się nie chce, wsiada na okręt i udaje się do Tarszisz, w kierunku przeciwnym do Niniwy. Skutkiem nadprzyrodzonej Bożej interwencji Jonasz jednak do Niniwy trafia i wykonuje swoje zadanie. Orędzie Jonasza jest bardzo krótkie: "Po czterdziestu dniach Niniwa zostanie zburzona", przy czym hebrajskie haphak [H2015] oznacza zburzyć, ale może też oznaczać wywrócić lub nawrócić. Proroctwo się wypełnia, kiedy w wyznaczonym czasie całe miasto wraz z jego królem pokutują:

+

Rozdział 1

+

Rozdział 2

+

Rozdział 3

+

Rozdział 4


Przekłady wykorzystane w komentarzu Biblijnym:
UBG - Uwspółcześniona Biblia Gdańska (2017)
 
Data publikacji:
Ostatnia aktualizacja: 23-02-2025


komentarzbiblijny.pl