Streszczenie księgi Micheasza

Treść: Micheasz prorokiem za dni Jotama, Achaza i Ezechiasza, królów Judy (1); zapowiedź sądu nad Judą i Izraelem za ich nierząd (2-16).

Treść: chciwość prowadząca do opresji ubogich główną przyczyną grzechu (1,2,8,9).

Treść: chciwość wodzów Izraela i Judy (1-3); prorocy prorokują za pieniądze i uważają, że Bóg ich wysłucha (5-7,11); dlatego Syjon stanie się dla was jak zaorane pole, Jerozolima zamieni się w kupę gruzu, a góra domu – w zalesione wzgórze (12).

Treść: Ale w ostatecznych dniach stanie się, że góra domu PANA będzie utwierdzona na szczycie gór i wywyższona ponad pagórki, a narody do niej popłyną. I wiele narodów przybędzie, mówiąc: Chodźcie, wstąpmy na górę PANA, do domu Boga Jakuba, i będzie nas nauczał swoich dróg, a my będziemy chodzili jego ścieżkami. Z Syjonu bowiem wyjdzie prawo i słowo PANA z Jerozolimy. On będzie sądzić wśród wielu narodów i będzie karać narody potężne i odległe. I przekują swoje miecze na lemiesze, a swoje oszczepy na sierpy. Naród przeciwko narodowi nie podniesie miecza i już nie będą się uczyć sztuki wojennej. Ale każdy będzie siedział pod swoją winoroślą i pod swoim drzewem figowym i nikt nie będzie ich straszył, bo to usta PANA zastępów powiedziały. Wszystkie narody bowiem będą chodzić, każdy w imię swego boga, ale my będziemy chodzić w imię PANA, naszego Boga, na wieki wieków (1-5); zgromadzenie resztki Izraela (6); A ty, wieżo trzody, twierdzo córki Syjonu, wiedz, że do ciebie przyjdzie, przyjdzie pierwsze panowanie, królestwo córki Jerozolimy (8); zapowiedź niewoli w Babilonie i wyzwolenia z niej (10); narody gromadzą się przeciw Izraelowi, ale nie znają myśli Pana (11,12); wstań i młóć, córko Syjonu, bo twój róg uczynię z żelaza i twoje kopyta uczynię ze spiżu, i zmiażdżysz wiele narodów. Poświęcę PANU ich łupy i ich bogactwo Panu całej ziemi (13).

Treść: Mesjasz ma się narodzić w Betlejem (2); jego rządy przyniosą pokój (4); ocali Izraela, kiedy okoliczne narody zwrócą się przeciwko nim (5,6); ucisk Izraela przy końcu wieku (9-15).

Treść: Pan wzywa Izrael, aby zeznał przeciwko Niemu: Mój ludu, cóż ci uczyniłem? W czym ci się uprzykrzyłem? (1-5); z czym mam się stawić przed PANEM i pokłonić się Bogu najwyższemu? Czy mam stawić się przed nim z ofiarami całopalnymi i jednorocznymi cielcami? Czy PAN ma upodobanie w tysiącach baranów i w dziesiątkach tysięcy strumieni oliwy? Czy mam mu dać swego pierworodnego za mój występek, owoc mego łona za grzech mojej duszy? On ci oznajmił, człowieku, co jest dobre i czego PAN żąda od ciebie: jedynie tego, byś czynił sprawiedliwie, kochał miłosierdzie i pokornie chodził z twoim Bogiem (6-8); spustoszenie Izraela karą za kłamstwo i chciwość (9-16).

Treść: grzechy Izraela (1-6); zniosę gniew PANA, bo zgrzeszyłem przeciwko niemu, aż będzie bronił mojej sprawy i wykona dla mnie sąd. Wyprowadzi mnie na światło i ujrzę jego sprawiedliwość (9); ukażę mu cudowne rzeczy jak za dni, gdy wyszedłeś z ziemi Egiptu. Ujrzą to narody i zawstydzą się całej swojej potęgi. Przyłożą rękę do ust, a ich uszy ogłuchną. Będą lizać proch jak wąż, wyjdą ze swoich nor jak zwierzęta pełzające do PANA, naszego Boga, ze strachem i będą się bać ciebie (15-17); Któż jest Bogiem jak ty, który przebacza nieprawość i daruje występek resztki swego dziedzictwa? Nie chowa swego gniewu na wieki, bo ma upodobanie w miłosierdziu. Odwróci się i zlituje się nad nami; pokona nasze nieprawości i wrzuci w głębiny morza wszystkie nasze grzechy. Pokażesz prawdę Jakubowi i okażesz miłosierdzie Abrahamowi, tak jak przysiągłeś naszym ojcom za dawnych dni (18-20).