Streszczenie księgi Ozeasza

W pierwszych słowach księga Ozeasza wskazuje okres służby proroka "za dni Uzjasza, Jotama, Achaza, Ezechiasza, królów Judy, i za dni Jeroboama, syna Joasza, króla Izraela", a więc co najmniej 34 lata. O nim samym wiemy z treści księgi tylko tyle, że był synem Beeriego. Imię Ozeasz, po hebrajsku Hoszea, jest inną formą imienia Hoszajach, które oznacza "wybawiony przez Jah". Choć w księdze znajdują się nawiązania do Judy, głównym adresatem proroctwa było 10-pokoleniowe królestwo Izraela. Efraima, dominujące plemię Izraela, wymieniono w proroctwie 37 razy, a jego stolicę Samarię 6 razy. Izraela przedstawia proroctwo jako niewierną żonę, która oddała się obcym za dobra doczesne, nie rozumiejąc, że jej jedyny prawowity mąż zapewnia jej wszelki dobrobyt. Księga Ozeasza piętnuje niewierność Izraela i zapowiada jego upadek, choć w końcowych rozdziałach daje także powód do nadziei. Odrzucenie narodu nie będzie bowiem wieczne i przyjdzie czas, kiedy "on nas uzdrowi":

+

Rozdział 1

+

Rozdział 2

+

Rozdział 3

+

Rozdział 4

+

Rozdział 5

+

Rozdział 6

+

Rozdział 7

+

Rozdział 8

+

Rozdział 9

+

Rozdział 10

+

Rozdział 11

+

Rozdział 12

+

Rozdział 13

+

Rozdział 14


Przekłady wykorzystane w komentarzu Biblijnym:
UBG - Uwspółcześniona Biblia Gdańska (2017)
 
Data publikacji:
Ostatnia aktualizacja: 12-01-2025


komentarzbiblijny.pl