Zachariasz prorokował Izraelowi w drugim roku panowania Dariusza, króla Persji, kiedy to wznowiona została budowa świątyni jerozolimskiej po powrocie z niewoli w Babilonie (Ezd. 4:23,24, 5:1) i kontynuował swoje posłannictwo przynajmniej przez dwa kolejne lata (Za. 1:1, 7:1). Zgodnie ze znaczeniem imienia Zachariasz ('Jehowa wspomniał'), proroctwo zapewnia Izraela, że Bóg go nie opuścił i w przyszłości otoczy go chwałą i dobrobytem. Z drugiej jednak strony, przypomina, że aby osiągnąć obiecane błogosławieństwo, nie zewnętrzne formy są potrzebne ludowi wybranemu, ale posłuszne serce (Za. 1:1-6, 7:9-12). Proroctwo zajmuje ważne miejsce na kartach Biblii, zarówno ze względu na elementy opisujące pierwsze przyjście Chrystusa (np. 9:9, 13:7, 11:12,13), jak i doświadczenia narodu wybranego związane z jego drugim przyjściem:
jesteś tutaj: strona główna > baza komentarzy > stary testament > zachariasza
Słownik Biblijny
Pokuta - (gr. metanoia) - dosłownie 'zmiana myślenia' - motywowane miłością obowiązkową (pobożnością) odwrócenie się od postępowania sprzecznego z zasadami Bożymi, dezaprobata dla grzechu
Nawrócenie - (gr. epistrofe) - dosłownie 'zmiana, zwrot' - wynikająca z pokuty aprobata dla zasad Bożych, pozytywna ocena sprawiedliwego postępowania
Poświęcenie - 1) oddzielenie od grzechu, 2) służba dla Słowa Bożego w jego badaniu, nauczaniu i ewangelizacji
Nowe stworzenie - nowy umysł człowieka zapoczątkowany przez spłodzenie z ducha, kształtowany przez rozwój znajomości prawdy i dojrzałość jej stosowania
Spłodzenie z ducha - zapoczątkowanie nowego stworzenia przez ducha miłości prawdy, który udzielany jest wybranym na warunku pokuty w imię Jezusa Chrystusa
Zrodzenie z ducha - 1) zapoczątkowanie nowej osobowości przez pracę nowego stworzenia w kierunku utrwalenia w charakterze pozyskanego wzoru prawdy, 2) zmartwychwstanie do duchowej natury
Chrzest duchem - dosłownie 'zanurzenie w naukę'. Rozwój w dojrzałości zrozumienia i stosowania prawdy
Ciało Chrystusa - wspólnota wszystkich wierzących w Jezusa Chrystusa
Królewskie kapłaństwo - wierzący, którzy dzięki ofiarnej służbie dla Ewangelii mają nadzieję zmartwychwstania do duchowej natury, gdzie zajmą stanowiska w zarządzie królestwa Chrystusa
Powołanie - 1) ogłaszanie Ewangelii zapraszające słuchających do pokuty i nawrócenia, 2) udzielenie przez Boga ducha nowego zrodzenia wybranym, którzy słuchają Ewangelii i podejmują pokutę
Usprawiedliwienie - proces naprawy charakteru człowieka aż do całkowitej zgodności z Boską sprawiedliwością
Odkupienie - zapewnienie przez Jezusa Chrystusa równoważnej ceny za przestępstwo Adama - ceny doskonałego posłuszeństwa Bogu w wydawaniu świadectwa prawdzie
Zadatek ducha - agape - miłość prawdy, która jest źródłem odnowienia 1) umysłu przez pogłębiające się zrozumienie Słowa Bożego oraz 2) charakteru poprzez wytrwałe jego stosowanie
Dzień sądu - okres tysiącletniego królestwa Chrystusa, poczas którego zmartwychwstała ludzkość będzie sądzona we wszystkich czterech znaczeniach sądu obejmujących nauczanie, próbowanie, karcenie i wyrok
Zmartwychwstanie - odrodzenie 1) ciała materialnego - odtworzenie fizycznej/ duchowej powłoki istoty, 2) ciała duchowego - odrodzenie charakteru, zmiana sposobu postępowania dokonana przez pokutę i nawrócenie
Wewnętrzny człowiek - osobowość: duch umysłu i ciało charakteru (Rzym. 7:22,23)
Zobacz pełny Słownik Biblijny