1 list Jana nie posiada określonego adresata. Brak jest pozdrowień na początku i na końcu listu. Autor zwraca się do adresatów w liczbie mnogiej, co sugeruje, że jego tekst ma raczej charakter rozprawy kierowanej do wszystkich wierzących. Treść listu z kolei sugeruje, że został on napisany znacznie później niż większość ksiąg Nowego Testamentu. Nie wspomina apostoł o judaizmie, który tak często pojawiał się we wcześniejszych pismach jako jedno z podstawowych zagrożeń młodego zboru chrześcijańskiego. Nie nawiązuje w żaden sposób do Starego Testamentu i jego typów wypełniających się pod Nowym Przymierzem. Wielokrotnie nawiązuje natomiast do zagrożeń, które pojawiły się wewnątrz zboru w wyniku odstępstwa. Jan pisze wprost, że "teraz pojawiło się wielu antychrystów" (1 Jn. 2:18 UBG), dlatego trzeba przypomnieć czytelnikom listu podstawowe prawdy wiary: nasz Pan, który wcześniej istniał u Ojca, został objawiony światu, aby przynieść słowo życia - naukę Ewangelii. Wierzący w Chrystusa otrzymują miłość prawdy, która rodzi w nich pragnienie jej poznawania oraz uzdalnia do jej rozumienia (symbol światła). Dzięki kierownictwu Słowa Pańskiego naśladowcy Zbawiciela potrafią zachowywać przykazania Boże, co jest dla nich źródłem nadziei na życie wieczne:
Słownik Biblijny
Pokuta - (gr. metanoia) - dosłownie 'zmiana myślenia' - motywowane miłością obowiązkową (pobożnością) odwrócenie się od postępowania sprzecznego z zasadami Bożymi, dezaprobata dla grzechu
Nawrócenie - (gr. epistrofe) - dosłownie 'zmiana, zwrot' - wynikająca z pokuty aprobata dla zasad Bożych, pozytywna ocena sprawiedliwego postępowania
Poświęcenie - 1) oddzielenie od grzechu, 2) służba dla Słowa Bożego w jego badaniu, nauczaniu i ewangelizacji
Nowe stworzenie - nowy umysł człowieka zapoczątkowany przez spłodzenie z ducha, kształtowany przez rozwój znajomości prawdy i dojrzałość jej stosowania
Spłodzenie z ducha - zapoczątkowanie nowego stworzenia przez ducha miłości prawdy, który udzielany jest wybranym na warunku pokuty w imię Jezusa Chrystusa
Zrodzenie z ducha - 1) zapoczątkowanie nowej osobowości przez pracę nowego stworzenia w kierunku utrwalenia w charakterze pozyskanego wzoru prawdy, 2) zmartwychwstanie do duchowej natury
Chrzest duchem - dosłownie 'zanurzenie w naukę'. Rozwój w dojrzałości zrozumienia i stosowania prawdy
Ciało Chrystusa - wspólnota wszystkich wierzących w Jezusa Chrystusa
Królewskie kapłaństwo - wierzący, którzy dzięki ofiarnej służbie dla Ewangelii mają nadzieję zmartwychwstania do duchowej natury, gdzie zajmą stanowiska w zarządzie królestwa Chrystusa
Powołanie - 1) ogłaszanie Ewangelii zapraszające słuchających do pokuty i nawrócenia, 2) udzielenie przez Boga ducha nowego zrodzenia wybranym, którzy słuchają Ewangelii i podejmują pokutę
Usprawiedliwienie - proces naprawy charakteru człowieka aż do całkowitej zgodności z Boską sprawiedliwością
Odkupienie - zapewnienie przez Jezusa Chrystusa równoważnej ceny za przestępstwo Adama - ceny doskonałego posłuszeństwa Bogu w wydawaniu świadectwa prawdzie
Zadatek ducha - agape - miłość prawdy, która jest źródłem odnowienia 1) umysłu przez pogłębiające się zrozumienie Słowa Bożego oraz 2) charakteru poprzez wytrwałe jego stosowanie
Dzień sądu - okres tysiącletniego królestwa Chrystusa, poczas którego zmartwychwstała ludzkość będzie sądzona we wszystkich czterech znaczeniach sądu obejmujących nauczanie, próbowanie, karcenie i wyrok
Zmartwychwstanie - odrodzenie 1) ciała materialnego - odtworzenie fizycznej/ duchowej powłoki istoty, 2) ciała duchowego - odrodzenie charakteru, zmiana sposobu postępowania dokonana przez pokutę i nawrócenie
Wewnętrzny człowiek - osobowość: duch umysłu i ciało charakteru (Rzym. 7:22,23)
Zobacz pełny Słownik Biblijny